PAG MAY OKASYON, ASAHAN MONG PAHIRAPAN BAGO KA MAKAUWI SA BAHAY
Hindi yan pila sa concert.
Pila yan ng Pilipinong gusto lang umuwi.
Undas. Pasko. New Year. Mahal na Araw.
Sa ibang bansa, pag may okasyon, mas dumadami tren, mas dumadami bus, may libreng sakay pa para lahat makauwi sa pamilya.
Sa Pilipinas, pag may okasyon, mas dumadami pasahero, mas kumokonti bus, mas nagtataas pa ng singil, mas siksikan pa.
Same bus. Same tren. Same terminal na luma. Pero x3 yung tao.
Kaya anong nangyayari?
Yung nanay may kargang bata, nakatayo ng 3 oras.
Yung tatay may dalang maleta at karton, pawis na pawis kakatakbo sa bus na paalis na.
Yung lola, hinihingal na sa tulakan.
Gusto lang naman umuwi sa probinsya. Gusto lang makasama pamilya.
Pero kailangan pa makipag-patayan.
Tapos makikita mo sa news: "Mahigit 300% increase sa pasahero sa bus terminal."
Hindi yan achievement.
Kabiguan yan ng sistema.
Kasi sa ibang bansa, pinaghandaan ang okasyon.
Dito, ginawang negosyo ang okasyon.
Colorum bus biglang sulpot, doble singil.
Tricycle na P20, gagawing P100 "holiday rate" daw.
Ticket scalper sa bus, bentahan ng pwesto.
Lahat kumikita sa paghihirap mong umuwi.
Real talk:
Sa ibang bansa, okasyon para makauwi ka.
Sa Pilipinas, okasyon para iparamdam sayo na mahirap ka.
Na kung wala kang kotse, magtiis ka sa pila.
Na kung wala kang pang-plane, magtiis ka sa 12 oras na byahe na sardinas.
Kaya yung iba, hindi na umuuwi.
Hindi dahil ayaw nila pamilya nila.
Dahil sa sobrang hirap ng byahe, parang hindi na worth it umuwi.
Isipin mo, umuwi ka para magpahinga, pero pagod na pagod ka na bago ka pa makarating sa bahay nyo.
Yan ang transportation sa Pilipinas.
Hindi ka pinapauwi.
Pinapahirapan ka bago ka pauwiin.
#hustleoverslavery
Makakita ng Kaunti
HANGGANG KAILAN NATIN I-NONORMALIZE YUNG SIKSIKAN SA PILIPINAS?
Real talk, hindi normal yung nararanasan mo araw-araw. Ginawa lang nilang mukhang normal.
Sa ibang bansa, pag siksikan sa train, NEWS yan. Investigation agad. "Bakit siksikan? Dagdagan ang tren."
Sa Pilipinas, pag siksikan sa MRT, LRT, bus, jeep
"Ganun talaga. Tiis lang. Masanay ka na. Maaga ka gumising."
Anyare?
SA JEEP: Dati 10 lang sakay. Ngayon 14, may 2 pa nakasabit, may bata pa sa bubong ng tuhod mo. Pag nahulog ka, kasalanan mo pa kasi sumabit ka.
SA BUS: Dati may pila. Ngayon agawan. Tulakan. Takbuhan. Kung sino malakas, siya may upuan. Kung babae ka, buntis ka, matanda ka bahala ka sa buhay mo.
SA MRT / LRT: Dati transport. Ngayon sardinas. Pila pa lang 1 oras. Pagdating ng tren, hindi ka pa makakasakay sa sobrang siksik. 2, 3 tren ang palalampasin mo bago ka makasingit. Pagpasok mo, mukha mo nasa kilikili na ng katabi mo. Pero bawal ka magreklamo kasi "rush hour eh."
SA PILAHAN NG JEEP SA KANTO: Walang maayos na terminal. Nasa kalsada ka naghihintay sa ilalim ng araw, walang bubong, walang upuan. Pag umulan, basang-basa ka bago ka pa makasakay.
At ang pinaka masakit sanay na tayo.
Sanay na tayong pagpawisan ng malagkit bago pumasok sa trabaho.
Sanay na tayong ma-late kasi siksikan.
Sanay na tayong mabastos sa siksikan pero hindi makapalag kasi siksikan nga.
Sanay na tayong sabihin na "tiis lang, Pilipino tayo, matiisin."
HINDI MATIISIN ANG TAWAG DUN. PINABAYAAN.
Sa ibang bansa, pinag-aaralan kung paano maging komportable commuter.
Sa Pinas, pinag-aaralan kung paano ka pa mas maisiksik.
Bakit sa Singapore, Japan, Korea — kahit rush hour, may linya, may aircon, may interval na 2 minuto lang may tren na ulit?
Bakit sa Pilipinas, 10 minuto bago dumating, tapos pag dumating punuan na?
Hindi dahil mahirap ang Pilipinas.
Dahil sanay ang sistema na mahirapan ka.
Kasi pag sanay ka nang mahirapan sa biyahe, hindi ka na magrereklamo. Papasok ka pa rin kahit pagod ka na bago pa magsimula araw mo.
Kaya tanong ulit:
Hanggang kailan natin i-normalize?
Hanggang kailan mo sasabihin sa sarili mo na "okay lang" yung hindi naman okay?
Hindi forever dapat ganito.
Pero magiging forever ito hanggat tinatanggap natin na "ganyan talaga sa Pinas."
Hindi ganyan sa Pinas. Ginawa lang nilang ganyan.
At kaya pa nating baguhin, kung hihinto tayong pumalakpak sa siksikan at magsimula tayong mag-demand ng maayos.
No comments:
Post a Comment