Tenant hindi na nagbabayad.

Kapag may tenant na hindi na nagbabayad ng upa ngunit patuloy pa ring nananatili sa iyong paupahan, mahalagang sundin ang tamang legal na proseso. Bilang landlord, hindi sapat ang galit o pagkainip para gumawa ng agarang aksyon na maaaring lumabag sa batas.

Ang unang hakbang ay ang magbigay ng pormal na written notice na humihiling sa tenant na bayaran ang lahat ng kanyang obligasyon sa loob ng itinakdang panahon. Kung hindi pa rin siya tumupad, maaari nang magbigay ng kaukulang notice upang wakasan ang kontrata kung naaayon ito sa inyong napagkasunduan at sa batas.

Kung tumanggi pa ring umalis ang tenant matapos ang mga notice, ang susunod na hakbang ay dumaan sa barangay conciliation kung ito ay kinakailangan. Kapag hindi pa rin nagkaroon ng kasunduan, maaari nang magsampa ng kaukulang kaso sa korte upang legal na mapaalis ang tenant.

Mahalagang tandaan na hindi dapat putulan ng tubig o kuryente ang tenant, palitan ang kandado, kunin ang kanyang mga gamit, o piliting paalisin siya nang walang legal na proseso. Ang ganitong mga hakbang ay maaaring magdulot ng pananagutan sa landlord.

Mas madaling protektahan ang iyong karapatan kung mayroon kang malinaw na Contract of Lease, kumpletong records ng bayad, at maayos na dokumentasyon ng lahat ng komunikasyon at notices. Bilang landlord, ang pagsunod sa tamang proseso ang pinakamabisang paraan upang maresolba ang problema nang legal at maiwasan ang mas malaking komplikasyon.

Customer service for impunity.

CUSTOMER SERVICE FOR IMPUNITY: Ang Anatomiya ng Pagtatakip sa Senado

Ang problema kina Alan at Pia Cayetano sa impeachment trial ni Sara Duterte ay hindi dahil nagtatanong sila. Trabaho ng isang senator-judge ang magbusisi. Ang problema ay nasa pattern: kung kailan sila nagtatanong, kanino laging pabor ang tanong, at ano ang praktikal na epekto ng kanilang mga interbensyon.

Sa korte, hindi lang transcript ang binabasa; binabasa rin ang galaw. At ang taktika ng magkapatid ay painfully obvious. Kapag gumagaan ang pasok ng prosekusyon, biglang aatake ang constitutional anxiety, procedural sermon, at fairness lecture na umaaktong de facto defense mechanism.

Fairness matters. Context matters. Pero sa trial na ito, ang context ay ginagawang magic blanket na ibinabalot sa bawat damaging fact hanggang sa mabaon sa limot ang mismong katotohanan.

Taktika 1: Procedural Obfuscation (Ang Estilo ni Alan)

Kay Alan, mas lantad ang pamumulitika na nakapaloob sa legal technicality. Una niyang kinuwestyon ang authority ni Chiz Escudero bilang presiding officer. Valid legal issue ba iyon? Puwede. Pero sa anatomy ng impeachment, hindi ito inosenteng tanong. Naglagay siya ng time bomb sa ilalim ng buong trial. Kahit marinig ang ebidensya at lumabas ang totoo, may nakahandang escape hatch: void ang proceedings. Legal theory sa labas, emergency exit sa loob.

Hindi rin natin puwedeng ihiwalay ito sa political context. Si Alan ay hindi neutral na law student sa recitation; kakagaling lang niya sa Senate leadership war. Mahirap magpanggap na objective referee kung sa bibig mo ay nakasaksak pa ang pito ng natalong coach.

Sumandal din siya sa full-context argument pagdating sa video ng umano'y pagbabanta. Pakinggan daw ang buong dalawang oras. Sige, pero huwag nating lokohin ang taumbayan. Sa trial, hindi obligasyon ng prosekusyon na mag-play ng buong Netflix director's cut para lang patunayan ang limang minutong krimen. Trabaho ng depensa ang magpasok ng mitigating context. Simple lang ang lohika: kung ang ebidensya ng saksak ay isang kutsilyo, hindi mo kailangang i-exhibit ang buong drawer ng kubyertos.

Taktika 2: Selective Scrutiny (Ang Estilo ni Pia)

Kay Pia naman, mas subtle pero parehong damaging. Nang ipaliwanag ng prosekusyon kay Sen. Risa Hontiveros kung bakit impeachable ang threats kahit walang nahuling aktwal na assassin, sumingit si Pia at tinawag na unfair ang takbo ng diskusyon. On paper, it sounds like a noble defense of due process. Pero sa ordinaryong Pilipino, ang dating nito ay malinaw: may teorya ang prosekusyon na papasok na sana sa unawa ng publiko, at biglang may nag-blocker.

Dito mahalaga ang legal distinction na pilit nilang pinalalabo: Impeachment is not an ordinary criminal case. Hindi natin hinahanap ang resibo ng hitman o ang QR code ng murder plot. Ang tanong dito: Ang Bise Presidente ba ay nagpakita ng conduct na betrayal of public trust o unfitness for office?

Kapag ordinaryong tambay ang nagsabing ipapatumba ko sila, amoy blotter sa barangay. Pero kapag ang constitutional successor ng Pangulo ang nagsabi nito, constitutional smoke alarm ang tumutunog. Ang salita ng mataas na opisyal ay hindi karaoke lyrics na puwedeng i-claim na nadala lang sa emosyon pagkatapos ng chorus.

Nakakairita ang selective strictness. Kapag depensa ang naglalako ng naratibong political persecution, mandate ng 32 million, at bloodied but unbowed, hinahayaan nilang lumipad ang malaking narrative balloon sa loob ng courtroom. Pero kapag prosekusyon ang nagpapaliwanag kung bakit public trust issue ito, biglang may procedural allergy ang mga Cayetano. Iyan ay hindi neutrality; iyan ay due process na may preferred customer card.

Damage Control na Naka-Toga

Hindi hinihingi ng taumbayan na bastusin ang karapatan ni Sara Duterte. Ang hinihingi lang: huwag gawing aparador ng technicalities ang impeachment court. Huwag takpan ng Latin phrases ang common sense. Huwag gawing legal spa ang Senado kung saan ang makapangyarihan ay minamasahe ng fairness habang ang accountability ay pinapila sa labas sa init ng araw.

Due process is sacred. Pero kapag ginagamit ito para i-anesthesize ang kasalanan ng isang makapangyarihan, hindi na iyon due process. Iyon ay damage control na naka-toga.

At iyan ang surgical point sa mga Cayetano: hindi nila kailangang umupo sa defense table o hawakan ang folder ni Atty. Sheila Sison. Sa trial, delay functions as defense. Dilution functions as defense. Procedural clouds function as defense.

Kaya tama ang tanong ng bayan: Senator-judges ba ito, o defense counsels na nakakuha lang ng mas magandang upuan?

Sa impeachment trial, hindi dapat airbag ng pulitiko ang Senado. Dapat itong maging banggaan ng ebidensya, batas, at pananagutan. Huwag nilang gawing magic trick ang proseso: ipapasok ang kaso, paiikutin ang rules, palabasing kawawa ang makapangyarihan, tapos idedeklarang justice happened.

Hindi iyon hustisya. Iyon ay customer service for impunity.

Hindi ako takot.

Hindi ako takot mamatay. Isinusulat ko ito dahil sa biglaang pagpanaw ng aking high school classmate at kaibigan, kaya medyo napaisip ako.

Ang kinakatakot ko ay ang araw na kailangan pa ako ng mga anak ko, pero wala na akong maibigay sa kanila.

Bilang isang stroke survivor at ngayon ay isa nang dialysis patient, araw-araw kong nararamdaman kung gaano kahirap lumaban. May mga umaga na mabigat ang katawan ko. May mga araw na nahihilo ako, nanghihina, at pakiramdam ko ubos na ubos na ako. Pero bumabangon pa rin ako. Pumapasok pa rin ako sa trabaho. Kumikilos pa rin ako. Hindi dahil wala akong nararamdamang sakit, at lalong hindi dahil malakas ako, kundi dahil alam kong bawal akong sumuko habang may mga anak na umaasa pa sa akin.

Sanay na akong tiisin ang pagod, ang sakit, ang puyat, ang pressure, at ang mga problemang hindi ko na lang sinasabi. Pero may isang bagay na hanggang ngayon ay hindi ko kayang harapin nang walang takot — ang isipin na baka dumating ang araw na hindi ko na kayang magbigay ng baon, pagkain, gamot, at iba pang pangangailangan ng pamilya ko.

Madalas, kapag tahimik ang isang tatay, iniisip ng iba na okay lang siya. Kapag nakikita pa siyang nagtatrabaho, akala nila kaya pa niya. Hindi nila alam na every smile hides exhaustion, at every step ay may kasamang sakit na pilit niyang nilalabanan.

Hindi madaling mabuhay na may dialysis. Hindi madaling mabuhay pagkatapos ng stroke. Pero mas mahirap para sa akin ang isipin na baka hindi ko na magampanan ang responsibilidad ko bilang ama.

Hindi kamatayan ang pinakamabigat kong kinatatakutan.

Ang pinakamabigat ay ang maiwan ang mga anak ko nang hindi pa sila handa, at ang mawala nang hindi ko pa natatapos ang tungkulin kong gabayan, mahalin, at suportahan sila.

Kaya kung minsan tahimik lang ako, huwag ninyong isipin na wala akong dinadala. Marami akong laban na hindi nakikita ng iba. Pero pinipili kong magpatuloy, hindi para sa sarili ko, kundi para sa mga mahal ko sa buhay.

Pagod na rin ako.

Nasasaktan na rin ako.

May mga araw na gusto ko na lang humiga at magpahinga.

Pero kapag naaalala ko ang mga anak ko at ang mga mahal ko sa buhay, nakakahanap pa rin ako ng lakas para bumangon at lumaban.

Dahil para sa isang ama, ang tunay na pagmamahal ay hindi nasusukat sa dami ng salitang sinasabi, kundi sa tahimik na sakripisyong ginagawa niya araw-araw.

And as long as I'm breathing, hangga't kaya pa ng katawan ko, hindi ako titigil na lumaban para sa kanila.

#saturday0704session

#weekendreflections

#dialysiswarrior 

#strokesurvivor

07092026 thu

Happy bday Ate Vicky.

Php12 pandesal

Wfh ganda

Site pogi

Php12+30 pamasahe.

Php32 royal kasalo 750ml.

Side walk

You arrive in Tokyo after a long flight, luggage in hand.

The train station is about a kilometer from your hotel. You don’t book a taxi. You simply walk.

The sidewalk is wide, continuous, and unobstructed. Every intersection has curb ramps. Every crossing feels safe. You wheel your suitcase the entire way without lifting it once. Twenty minutes later, you arrive at your hotel wondering why something so ordinary feels almost luxurious.

Then you return to the Philippines.

That same one-kilometer walk suddenly becomes an obstacle course. Sidewalks disappear without warning. Motorcycles and parked vehicles occupy pedestrian space. Utility poles stand in the middle of walkways. Vendors, broken pavement, puddles, and construction barriers force you onto the road, inches away from speeding traffic.

That is perhaps one of the greatest deprivations Filipinos have quietly learned to accept.

We have been deprived of something as basic as a sidewalk.

Mobility advocates estimate that 94% of Filipinos either walk or use public transportation. Every commute begins and ends on foot. Yet our cities continue to prioritize moving cars over protecting people.

A sidewalk isn’t just concrete. It is the first and last kilometer of every train ride, jeepney trip, and bus commute.

Its absence punishes those who have the least.

If you own a car, a bad sidewalk is an inconvenience. If you rely on walking because you cannot afford a car, it becomes a daily hazard. That makes poor sidewalks fundamentally anti-poor.

The burden is even heavier for persons with disabilities, senior citizens, and parents pushing strollers. Many sidewalks are narrower than the recommended 1.2-meter minimum width. Others have no usable curb ramps or tactile paving. Some end abruptly, while others are blocked by poles or parked vehicles. For someone using a wheelchair, these aren’t inconveniences—they are walls.

Ironically, national policies already place pedestrians at the top of the road-user hierarchy and require accessible, PWD-friendly sidewalks. Yet implementation remains fragmented, with inconsistent planning and enforcement across local governments.

The cost of neglect goes beyond discomfort. Better sidewalks reduce pedestrian deaths, encourage walking, improve access to public transport, ease traffic by replacing short vehicle trips, support neighborhood businesses, and promote healthier lifestyles.

The irony is painful.

We celebrate every newly built sidewalk as if it were a gift.

It isn’t.

A safe sidewalk is not a luxury reserved for wealthy countries. It is one of the most basic public services a government can provide.

My walk in Tokyo wasn’t memorable because Japan is extraordinary.

It was memorable because it reminded me what a city looks like when it remembers that people walk.

Filipinos deserve that too.

✍️: Top Dagohoy

#radarPHLifestyle #radarPH

07082026 wed nakadumi kuha lot plan ti celia miranda.

Php10 pandesal

site pogi

wfh ganda

Php12+30 pamasahe

Php100 paa manok

Php65 baboy

Php35 gulay

Punta brgy kuha cedula ganda.

Php12 tricycle

Php20 CEDULA

Php30 ice cream

Php30 tricycle

Little talk to Kap. Mio.

Hiniram lot plan ng lupa ni ti celia.

Php30pamasahe

Gym 2.

Php30+26+26+24

07072026 tue nakadumi sm

Php10 pandesal

Site pogi

Wfh ganda

Php105 3x35 mineral

Php1200 palengke

Naglaba

Php12+14 pamasahe

Php75 grab

Php libre tony and jackie.

Php100 tip.

Php400 + 50 gupit at tip

Php10k.

Php1k supsup gupit at kain

Php95 siopao

Php50 biogesic

Php130 tinapay.

Look at its memory.

Habang nakapila sa ticket booth ng SM Cinema, may pamilya na nauna samin na bumibili ng ticket for Toy Story 5.

Simple lang yung porma nila. Hindi sila mukhang mayaman. Sakto lang.

To be honest, medyo naging judgmental ako. Ang una kong naisip...

"Ang mahal ng sine ngayon. Tapos lima pa sila. Kung inipon na lang sana nila."

Pero nang makita ko yung isang anak nila na halos hindi mapigilan ang excitement habang binibigay yung ticket, bigla akong may narealize.

Bilang magulang, may mga bagay talagang hindi mo tinitingnan bilang gastos.

Tinitingnan mo siya bilang memory.

Isang araw lang sa sinehan.

Ilang oras lang ang movie.

Pero para sa isang bata, pwede na yun yung kuwentong hindi niya makakalimutan hanggang sa pagtanda niya.

Minsan hindi kailangan maging mayaman para mabigyan ng masayang childhood ang anak.

Kasi sa huli, mapapagastos ka man, ang pinaka-uuwi mo pa rin ay yung masayang alaala na hindi kayang tumbasan ng kahit anong halaga. ❤️

#ToyStory5

07062026 mon hatid pogi. flor kakauwi lang galing taiwan

Php12 pandesal

hatid pogi

wfh ganda

Php39 toll fee

Php398.57 jolibee

Php39 toll fee

Php32 shopee paid cris

Php125 shopee paid rheena

Naglaba ng madami.

11:48am nakauwi sa cabanatuan si Flor

Disable buzzer Dina

Php20 kwekkwek

Php30 turon

Php30+30 pamasahe

Php24+28 pamasahe

Dinner saluyot at longanisa munoz

07052026 sun palusapis to cab to cavite

Palusapis

Php140 70x2 cab to munoz

Php277.50 30x9.25 calvin plus

Php243 jolibee

Php300 jolibee

Php500 garlic

Php182 manok

Php380 longanisa

Php20 talbos kalabasa

Php176 tilapia

Php168 bangus

Php50 gulay

Php20 buko jùice

Php110 tasty at pandesal

Php38 luya

Repair ilaw sa garahe ni nanay

Palit ilaw sa kusina ni nanay

Inayos at naglagay ng switch sa ilaw sa lababo diry kitchen

Naglagay ng tape sa aircon - sana di matanggal

Pogi nag gym.

Uwi na cabanatuan hatid ni bhoy sa bayan

2:20pm munoz

3:45pm cecillia 1 cab

Php130 2x65 munoz  - cab terminal

Uwi na sa cavite kasama undang

7:15pm sta rosa.

Dumaan sa Bricktown Phase 3 E. Rodriguez Ave. Pque City sundo si Charity.

11:30pm home

Trade well.

 Most are not prepared to handle the rough times pagdating sa trading.

You can have the best tool and strategy sa mundo pero hindi din magmamatter yun kung sa 10 series of losses lang ay frustrated ka na at gigive up ka na.

July 2026 ngayon. There were thousands of traders last July 2025 na nagtry pumasok sa trading na ngayon ay sinusumpa na ang trading. Naubos ang pera nila. Out na sila sa game.

Yung "hindi mo kailangan magpamentor kasi nasa internet naman lahat ng information about trading and for free pa" na statement only talks about knowledge and information. Hindi napag-uusapan yung helping hand na meron ang isang mentorship sa mga rough times sa trading.

Yes, you can learn RSI for free. Sa 30 oversold siya. Sa 70 naman ay overbought. Hindi naman knowledge about RSI ang magiging struggle mo sa trading. 

Walang trader na nagfail dahil di nya alam na oversold ang RSI30 at overbought ang RSI70.

Ang magiging struggle mo ay yung frustrations mo sa mga oversold entries mo na lalo pang bumabagsak. Yung magiging struggle mo ay kung maghohold ka ba at overbought para maride ang winners mo or exit ka na.

Madaling intindihin yung "cut your losers quick" na idea. 

Ang simple eh. 

Talo ka ng 5%? Cut mo na para di na lumaki pa ang talo mo. 

Hindi mo ikakastruggle yung understanding sa idea of cutting your losses quick. Ang magiging struggle mo ay how will you handle cutting your losses quick kapag ang previous 20 trades mo ay puro cutloss.

Would you change strategy? Would you still cut your losses? Would you hold? Would you take a break frok trading muna? Would you question yourself if para ba sayo ang trading? Would you close your port at balikan mo na lang next year?

Maraming struggles sa trading na outside sa mere knowledge at information lang. Hindi battle ng information ang trading.

Most of the time nga ay hindi sya battle of anything. Most of the time ay survival na lang siya. 

Those na kayang magtiis, magstruggle, mafrustrate at madisappoint much longer than others ang siyang magsusucceed.

Those na kayang magkeep going sa point kung saan most nagquit na ang siyang magsusucceed.

Battle against quitting ang palagi mong magiging laban pag nasa trading ka na.

Kung nababasa mo ito. I hope you win that battle every time.

Trade well🥰

Saan nga ba?

Hindi sya literal na nagagamit sa tunay na buhay, pero napractice ng pagsosolve ng algebra ang critical thinking mo, kung paano ka mag-isip, hanapin ang unknown, mag-recognize ng patterns, at syempre magpredict ng outcomes. Lahat ng 'yan ay importante sa pagbuo ng buhay mo. 

🥳Algebra builds your ability to think logically, solve problems, and analyze situations. Those skills are useful in almost every career.

Lemon law RA 10642

After posting about the hybrid that died on the expressway, no warning lights, no hazards, nothing, a lot of people in the comments said the same thing: "may lemon law naman tayo, file a case."

True. We do have a lemon law. But plenty of people who've actually tried to use it will tell you it's the law that's the real lemon.

Here's the problem. RA 10642 sounds like a shield. In practice, it's a slow-motion negotiation, and the manufacturer holds most of the cards. Many assume that if a new car fails, they're entitled to a replacement or refund. The reality is your car has to fail on the exact same defect four separate times before the presumption of a lemon even kicks in. Then you send a formal Notice of Availment. Then they get one more shot to fix it. Only after that can you file with DTI, who can order a replacement or a repurchase minus a "reasonable use allowance."

That's a lot of patience being demanded from someone whose car just lost all power in the middle of traffic.

Compare that to other markets, where one or two serious safety failures is often enough to trigger a replacement. Ours reads like it assumes the dealer will act in good faith. Many do. But we all know someone who's sat in a service bay long enough to know how often that assumption ages badly.

The good news: a 2024 Supreme Court ruling confirmed the Lemon Law isn't your only option. You can also invoke the Consumer Act, RA 7394, which gives you a tighter 30-day window. If a defect isn't properly corrected within a reasonable time frame (often applied as 30 days in practice) you can demand a replacement or refund. For something safety-critical, this is usually the faster, sharper tool.

So if your car dies on you mid-drive, more than once: document everything, dates, what was said, what was done, symptoms, tow receipts. If it happens again after a "fix," send written notice immediately, copy the manufacturer's head office, and demand a loaner while it's in the shop. That's not a favor, that's your right.

Run both tracks if you have to. They're not mutually exclusive, and dealers move differently when they see both cited in writing next to the words "road safety defect."

The law isn't totally useless. But it wasn't built for urgency, and some new players are treating their customers as R&D. As one commenter in the thread put it:

"The driving public should not be doing durability testing for the car maker. That part is expected from the car-maker to do BEFORE selling the vehicle to the public."

Do not ignore letter.

Nabasa ko lang. Hope it helps.

⚖️ FIRST: Understand your position clearly

 

This is under RA 7832 (Anti-Pilferage of Electricity Law). Meralco has the burden to PROVE the jumper/illegal connection exists and was done by YOU — not just their report alone.

 

 

 

📌 WHERE TO FILE / APPEAL (Step-by-step order)

 

Do this within 10 days from receipt to avoid disconnection and preserve your rights:

 

1️⃣ FIRST: File Formal Protest / Request for Re‑inspection with MERALCO itself

 

- Where: Go to their Business Center (Malabon/Navotas branch as stated) or email customercare@meralco.com.ph 

- What to submit: Written protest letter + Request for Independent Re‑inspection

- Legal basis: Meralco’s own rules and ERC rules require giving the customer a chance to contest findings

- Critical: Ask that inspection be done in your presence, and request a copy of the full inspection report, photos, sketches, and meter records

 

 

 

2️⃣ If Meralco denies or ignores you → File with ENERGY REGULATORY COMMISSION (ERC)

 

✅ ERC is the main government body that regulates Meralco — this is your strongest option.

 

- Power: They can cancel/reduce the bill, order correction, and stop disconnection if finding is wrong.

- How to file:

- Online: ERC Consumer Assistance Portal → erc.gov.ph 

- Physical: ERC Main Office: 29th Floor, Pacific Star Building, Sen. Gil Puyat Ave., Makati City

- Hotline: (02) 8840‑7707 | Email: consumeraffairs@erc.gov.ph 

- Form: Complaint Form / Petition for Review

- Grounds you can raise:

- Inspection done without proper notice / without your witness

- No clear photo evidence showing you installed it

- Finding is only one‑sided report

- No actual consumption calculation proven

 

 

 

3️⃣ Additional Venues for protection

 

- Barangay: File blotter first to have a record of your dispute.

- DOE: Department of Energy Consumer Affairs → consumers@doe.gov.ph 

- Office of the Ombudsman / Public Attorney’s Office (PAO): If you cannot afford lawyer — PAO will represent you for FREE if you qualify.

- Civil Case / Criminal Counter‑Complaint: If they insist on wrong accusations, you can file Complaint for Damages / Unjust Vexation / Slander if your reputation is damaged, at Prosecutor’s Office / RTC.

 

 

 

🎯 HOW TO WIN / WHAT TO PROVE

 

Use these defenses strongly:

✅ Presumption of Innocence: RA 7832 says accusation = they must present actual photos, sketches, witness statements, meter readings, and computation breakdown — not just a letter.

✅ No Notice Violation: Did they inform you before inspection? If done without proper notice, evidence can be thrown out.

✅ No Proof Who Installed It: Even if jumper exists, prove it was placed by you, not previous tenant, third party, or vandals.

✅ Unfair Computation: Demand detailed breakdown of how they arrived at ₱241,481.79 — often the formula is challenged.

✅ Independent Expert: You can bring your own Licensed Electrical Practitioner / PECE to inspect and testify.

 

 

 

📄 READY‑TO‑USE PROTEST LETTER

 

plaintext  

[Date]

MERALCO

Malabon Business Center

Merville Subd, Ianza, Navotas / Malabon

Subject: FORMAL PROTEST / REQUEST FOR RE‑INSPECTION

Re: Bill ID / RU No.: 132711372 | Demand Letter dated 29 June 2026

Dear Sir/Madam:

I received your letter dated above alleging presence of a jumper and imposing a bill of ₱241,481.79 under RA 7832.

I hereby FORMALLY PROTEST this finding. I deny any knowledge or act of installing or using illegal connection. I demand:

1. Full copy of inspection report, clear photographs, diagram, and complete computation of the amount;

2. A RE‑INSPECTION conducted in my presence or my authorized representative;

3. To explain the legal basis and formula used to arrive at the amount claimed;

4. That no disconnection be made while this dispute is pending, as per ERC rules.

I reserve all my rights under RA 7832, Civil Code, and ERC regulations, including the right to file appropriate complaints if my rights are violated.

Respectfully,

_____________________

Signature / Printed Name

Contact No.: ____________

Address: ________________

 

 

 

 

⚠️ IMPORTANT REMINDERS

 

- Do NOT ignore the letter — file protest within 10 days, but payment is NOT automatic while you contest.

- ERC rules prohibit disconnection while case is pending before regulator if you file immediately.

- PAO assistance: Go to PAO nearest court if case escalates — they specialize in these cases.

07042026 sat uwi cab

Punta cabanatuan

Php12 home - kanto

Php31 kanto - pasay rotonda lrt

Php263 Pasay to cab pwd

6:00am alis pasay 5star terminal

6:31am nlex exit mecauyan.

6:39am nlex marilao toll gate

7:15am nlex san fernando

7:30am nlex dau

7:35am sctext entrance.

8:08am Brgy amucao tarlac

Tarlac stop over. Bgry caramutan tarlac

8:36am umalis na. Malamig pa ang siopao.

Php45 siopao

Php50 pork bbq. Frozen pa ang asado sa loob.

Speedway gasoline station

Black diesel

Red premium

Green ultra x gasoline

9:23am sta rosa

9:45am house flor.

Naglakad na lang. Nakalibre ng php15

Gym pogi.

Wala mabili doorbolt lock.

Replace defective ballast ng ilaw sa kusina.

Now functional.

Repaired doorbolt lock ng main entrance door. Nilakihan ang butas at nilagyan ng wd40.

Ayus na. Nasususian na. With technique.

Repaired defective kumakapit na pinto ng kuwarto ni flor.

C/a: add missing one screw. Now okay.

Repaired and Oiled doorbolt lock sa gate. Okay na.

4pm punta waltermart cab.

Php50 tricycle pamasahe

Diy

Php402 spray window, toilet brush, hanger 24 clips. Mama

Php1600 Flor

BDown

Php282 toilet seat

Php19 player battery R6 AA

Php264 firefly 3in1 value pack led 9W.

Php282 single deadbolt 8cm

Php198 elec mosq trap

Php299 wd-40 oil 6.5 oz

Php41 3pcs fly swatter

Php39 hacksaw blade 6pcs

Php169 needle file set 5mm

Php7 eco bag

Watson

Php108 buy1t1 enchanteur perfumed

Php186 buy1t1 ponds age miracle

Php562 buy1t1 vaseline dewy radi b

Php273 dinner sa ne pacific dinuguan, beef caldereta, sotanghon. Cold food walang warmer at microwave.

Php30 jeep pamasahe

Amerilock deadboltdoor lock operation.

To open:

1. Insert key

2. Turn key right at 90 degrees.

3. Lock will open

4. Turn key pabalik sa 0  degrees para mahugot ang susi.

To close:

1. Insert key

2. Turn key to the left 180 degrees.

3. Lock will close.

4. Turn key pabalik sa 0 degrees para mahugot ang susi.

May sakit

May sakit ang pulitika natin: mahilig tayong maghanap ng bida.

Kapag pagod na ang tao, naghahanap ng savior. Kapag paulit-ulit nang binigo ng sistema, naghahanap ng isang pangalan na sasalo sa lahat. Kapag nasanay sa korapsyon, dynasty, at trapo politics, ang tanong natin minsan hindi na “Ano ang plano?” kundi “Sino ang malakas?” Hindi na “Ano ang nagawa?” kundi “Sino ang sikat?” Hindi na “May kakayahan ba?” kundi “Kaninong anak? Kaninong asawa? Kaninong kapatid?”

Dito pumapasok ang babala nina Vico Sotto, Leni Robredo, at Miriam Defensor Santiago: huwag gawing relihiyon ang pulitika. Huwag gawing teleserye ang gobyerno. Huwag gawing family heirloom ang public office.

Sabi ni Vico, “Huwag tayo maghanap ng savior.” Simple, pero matalas. Dahil ang demokrasya, hindi dapat nakasandal sa iisang taong inaabangan nating bumaba mula sa ulap dala ang ten-point plan at magic wand. Ang tunay na pagbabago, hindi one-man show. It is institutions, systems, competent teams, accountable leadership, and citizens who refuse to be reduced into fans.

Kaya tama rin siya nang sabihin niyang dapat tigilan natin ang pagtrato sa government officials na parang showbiz personalities. Dahil kapag ang pulitiko ay ginawang artista, ang botante nagiging audience. Palakpakan ang sukatan. Viral clip ang resibo. Charisma ang platform. At kapag nagkamali ang iniidolo, ang unang instinct ng fans ay hindi maningil, kundi mag-defend.

Diyan nagsisimula ang pagkabulok: kapag ang loyalty sa tao ay mas mataas kaysa loyalty sa bayan.

Sabi naman ni Leni Robredo, “Alisin yung mentality na may isang savior… Wala namang monopoly ng kakayahan.” Ito ang linya ng lider na hindi lasing sa sariling imahe. Hindi niya sinabing siya lang ang pag-asa. Hindi niya sinabing siya lang ang marunong. Hindi niya ginawang hostage ang future ng bansa sa pangalan niya. Ang sinabi niya: marami ang may kakayahan.

At iyon ang tunay na democratic imagination: ang maniwalang hindi nauubos sa isang apelyido, isang mukha, isang kulay, isang kampo, o isang kandidato ang galing ng Pilipino.

Dahil kapag naniwala tayong iisa lang ang pwedeng magligtas sa atin, tinuruan din natin ang sarili nating maging inutil. Para bang wala nang barangay captain na pwedeng maging mahusay, walang mayor na pwedeng umangat, walang civil servant na pwedeng mamuno, walang ordinaryong mamamayan na pwedeng magbago ng sistema. Savior politics does not only exaggerate the leader. It insults the people.

At si Miriam Defensor Santiago, gaya ng dati, diretso sa buto: “Leadership is not about personality…. Leadership is about behavior— ano ang nagawa mo?”

Hindi kung gaano ka kagaling magsalita sa entablado. Hindi kung gaano ka karami magpa-tarpaulin. Hindi kung gaano ka kadalas magpa-picture sa mahirap habang hawak ang platong may pancit. Hindi kung gaano ka kalakas sa survey dahil kilala ang apelyido mo. Ang tanong: ano ang nagawa mo? Ano ang batas? Ano ang serbisyo? Ano ang pinrotektahan? Ano ang inayos? Ano ang hindi mo ninakaw?

At pagdating sa dynasties, mas lalo siyang walang pasensya sa palusot. “Sila lang ba ang magaling? Sila lang ba ang may kaya?” tanong ni Miriam. Dahil iyon ang malaking kabastusan ng political dynasty: ipinapasa ang posisyon na parang mana, pero ang gastos ay buwis ng taumbayan. Ginagawang monarkiya ang republika. Ginagawang private property ang public office. Ginagawang bloodline ang qualification.

Kung anak ka ng magaling, hindi ibig sabihin magaling ka. Kung asawa ka ng nanalo, hindi ibig sabihin ikaw ang natural successor. Kung kapatid ka ng nasa poder, hindi ibig sabihin ikaw ang next episode. Hindi family business ang gobyerno. Hindi subdivision homeowners’ association ang bayan. Hindi pork barrel ang pamana.

Kaya kung seryoso tayong ayusin ang bansa, kailangan nating tigilan ang tatlong bisyo: savior politics, personality politics, at dynasty politics.

Huwag tayong bumoto dahil kinikilig tayo. Huwag tayong bumoto dahil naaliw tayo. Huwag tayong bumoto dahil familiar ang apelyido. Huwag tayong bumoto dahil “mabait naman tingnan,” “nakakatawa,” “matapang magsalita,” o “anak siya ni ganito.” Ang gobyerno, hindi audition. Ang boto, hindi fan vote. Ang Pilipinas, hindi inheritance.

Ang dapat hanapin: competence, integrity, track record, discipline, empathy, and the humility to build institutions bigger than oneself.

Dahil ang tunay na lider, hindi nagpapaluhod ng bayan sa harap ng pangalan niya. Ang tunay na lider, nagtuturo sa bayan na tumayo.

Hindi natin kailangan ng tagapagligtas.

Kailangan natin ng mga lingkod-bayang kayang magtrabaho, kayang managot, kayang makinig, kayang umamin, kayang magtayo ng sistema, at higit sa lahat, kayang iwan ang kapangyarihan nang hindi ginagawang mana.

Sa dulo, ang tanong sa bawat kandidato ay hindi “Ikaw na ba ang savior namin?”

Ang tanong ay mas simple, mas demokratiko, at mas delikado sa mga walang resibo:

Ano ang nagawa mo — at para kanino?

07032026 fri happy bday sister janet nakadumi

Happy happy bday in heaven sister.

Php20 pandesal

Site pogi

Mama cabanatuan

Wfh ganda

Flor sa taiwan

Php12+30 pamasahe.

Php12 pamasahe

Punta brgy 3. pinag usapan ang daang miranda.

1. Willing magbayad kay ti celia miranda/ De Jesus kung doon dadaan.

2. Bubutas sa gilid ni Ti Liza.

3. Sasangguni muna ni Ti Celia sa abogado nya.

4. Si Kap at me aerial view ng lote ni Ti Celia.

10:30am done meeting.

Php40 1/2k african mixed 80/kilo

Php60 10x6.00  amlodipine 10mg norvatrol

Php100 10x10.00 atorvastatin 10mg lemtor 10

Php30+30 pamasahe.

Pang unawa.

Hindi ko na sana ito ipo-post, Kasi ayaw q tlaga nagsshare ng mga private na problema ng buhay q..pero sobrang na trigger aq kay Kuya driver.

Galing kami sa Chinese General Hospital dahil sumailalim sa colonoscopy ang tatay ko. Dahil sa procedure, buong araw siyang nagsusuka at nagtatae, kaya naka-diaper siya. May referral na kami para ma-admit siya, ngunit dahil wala nang bakanteng ward sa Chinese General, nagpasya kaming subukan sa Jose R. Reyes Memorial Medical Center. Pagdating namin doon, hindi rin siya na-admit dahil puno na rin, kaya napilitan kaming umuwi.

Dahil low battery na ang cellphone ko at wala akong indrive app, ang pamangkin ko ang nag-book ng biyahe.

Habang nasa biyahe, hindi na talaga naiwasan na may tumagas pa ring dumi sa upuan kahit nilagyan namin ito ng karton at panapin. Alam kong malaking abala iyon sa driver, at humihingi ako ng taos-pusong paumanhin.

Pagdating sa amin, sinabi lang ng driver na may tumagas pa rin sa upuan. Dahil inaalalayan ko ang tatay ko at ang isa ko pang senior na kasama, agad ko silang inihatid papasok ng bahay. Hindi ko alam na tumatawag na pala ang driver at naghihintay siya sa labas para singilin ako sa cleaning fee.

Ang pamangkin ko ang nagsabi sa akin na naghihintay pa rin ang driver at galit na raw ito. Agad akong lumabas. Malayo pa lang ako, ramdam ko na ang galit niya. Paglapit ko, pinagsisigawan na niya ako.

Paulit-ulit akong humingi ng paumanhin at ipinaliwanag na hindi ako ang nag-book kaya hindi ko alam na tumatawag siya. Sinabi ko ring naiintindihan kong may naging abala sa kanya, pero sana nakita rin niya ang sitwasyon namin—dalawang senior ang inaalalayan ko, at halos hindi na makalakad ang tatay ko dahil sa panghihina matapos ang procedure.

Nagtanong ako nang maayos kung magkano ang dapat kong bayaran.

Ang sagot niya, "Dalawang libo. Kaya mo ba?"

Dahil ₱1,500 na lang ang natitira kong pera matapos ang lahat ng gastusin sa ospital at mga gamot, sinabi ko, "Kuya, ₱1,500 na lang po ang kaya ko."

Handa akong magbayad. Hindi ko tinakbuhan ang responsibilidad. Ang pakiusap ko lang sana ay maayos kaming nag-usap. Hindi ko sana naranasang mapahiya at mapagsigawan sa gitna ng kalsada habang pagod na pagod at nanghihina ako.

Nakiusap pa ako kung puwede na lang i-GCash ko ang kulang na ₱500, pero galit pa rin siya at sinabi, "I-send mo 'yan ngayon! Hindi ako aalis. Aantayin ko." GUSTO MO IKAW MAGDALA NYAN PARA IPALINIS! 

Masakit isipin na nakita Naman ng driver ung sitwasyon ng tatay ko kanina .gusto nya uunahin ko agad sya ..Sinabi ko Naman na inayos ko pa Yung pasyente sa higaan .Hindi ko Naman tatakbuhan ung abirya .

Gayunpaman, ibinigay ko ang bayad dahil alam kong may naging abala rin sa kanya.

Sa huli, lagi kong pinanghahawakan ang isang bagay:

Ang pera, kikitain ko ulit. Pero ang kabutihan at pag-unawa sa kapwa, iyon ang mas mahalaga.

Always choose to be kind. Hindi natin alam ang laban na kinakaharap ng bawat isa.

Plate number : DBQ4668

Silver Toyota Vios

Coritha.

 Sya si ma'am Coritha

Sumikat sya nung 1979 sa kantang "oras na"

Maganda sya 

pero wala syang naging asawa

Sa kanyang retirement, 

kasama nya ang mga pamangkin nya at ilang kamag-anak sa kanyang bahay

Pero nasunog ang bahay

At nastroke pa sya🥹

Imagine...pinagsikapan nyang tumanda ng maayos,mapayapa at maalwan pero sa tent nakatira at natutulog katabi ng sunog na bahay

Nakarating ang balita sa kanyang avid fan

Na si sir Chito Santos.

Di nagdalawang isip na tulungan ang kanyang hinahangaan at lihim na minamahal😍

Inuwi nya si ma'am coritha sa tagaytay

Inalagaan na parang tunay na asawa.🥰

Bumuhos ang tulong nung nafeature sila sa julius babao blog.

pero weeks lang after bumuhos ang tulong, namaalam na sya..🥹

Sa sobrang lungkot, biglang humina si sir chito 

at naging bedridden din, 

After 7 months mula ng lumisan si ma'am coritha, namaalam din si sir chito...

At dun sa langit nila itutuloy ang kanilang love story...

Totoong madalas wala talaga tayong control sa mga buhay natin

At ang tanging magagawa natin ay pagtiwalaan ang Diyos na lumikha sa atin...❤️

You can watch this po sa julius babao channel