Napatunayan nyo na yan.

KAYA NAMAN PALA AYUSIN BAKIT HINDI AYUSIN NA PANG LONGTERM?

Tingnan mo yung mga picture na to. Isa-isahin natin.

J.W Diokno Boulevard, Pasay City.

BEFORE: Diwata Pares Overload. Yung karinderya na pinipilahan ng tao. Yung totoong buhay. Yung totoong Pilipino.

AFTER: Tinakpan ng mural. Yung Malang. Maganda. Makulay. Pang-picture.

Roxas Boulevard, Baclaran, Parañaque.

BEFORE: Siksikan. Makulay. Magulo pero buhay. Yung mga vendor, yung mga payong, yung mga tao na naghahanap-buhay.

AFTER: Malinis. Maluwag. Walang tao. Walang vendor. Walang buhay.

Tambo Bridge, Parañaque.

BEFORE: Yung ilog. Yung mga bahay sa tabi. Yung totoo.

AFTER: Puting pader. Tinakpan. Wala ka nang makikita.

Service Road, near Baclaran Church, Parañaque.

BEFORE: December 2025. Puno ng payong. Puno ng tao. Puno ng tinda.

AFTER: November 2026. Bakante. Malinis. Walang tao. Walang tinda.

Kaya naman pala eh.

Kaya naman pala linisin.

Kaya naman pala ayusin.

Kaya naman pala tanggalin yung bara.

Kaya naman pala gawing maluwag.

Kaya naman pala maglagay ng mural.

Kaya naman pala maglagay ng harang.

Kaya naman pala gumastos.

Kaya naman pala kumilos.

Pero bakit ngayon lang?

Bakit kailangan pa ng ASEAN para ayusin?

Bakit kailangan pa ng mga dayuhan para kumilos?

Bakit kailangan pa ng summit para linisin?

At yung pinaka-masakit na tanong...

Bakit hindi ayusin na pang-longterm?

Kasi real talk, yung ginawa nila, hindi yan ayos. Takip yan.

Yung Diwata Pares, hindi yan inayos. Tinakpan yan.

Yung Baclaran, hindi yan inayos. Pinaalis yung vendor.

Yung Tambo Bridge, hindi yan inayos. Tinakpan yung ilog.

Yung Service Road, hindi yan inayos. Pinaalis yung tao.

Kaya naman pala ayusin, pero yung inayos nila, yung itsura lang.

Hindi yung buhay ng tao.

Hindi yung kabuhayan ng tao.

Hindi yung ilog na marumi.

Hindi yung bahay na sira.

Yung itsura lang para sa picture.

Kasi kung totoong ayos yan...

Bakit yung Diwata Pares, tinakpan lang? Bakit hindi tinulungan na maging mas maayos na karinderya na hindi kailangang takpan?

Bakit yung Baclaran, pinaalis lang yung vendor? Bakit hindi binigyan ng maayos na pwesto na pang-longterm, na hindi sila aalisin pag may bisita?

Bakit yung Tambo Bridge, tinakpan lang yung ilog? Bakit hindi nilinis yung ilog na pang-longterm, na kahit walang ASEAN, malinis pa rin?

Bakit yung Service Road, binakante lang? Bakit hindi inayos yung sistema para yung vendor at yung motorista, parehong may lugar?

Yun yung pinagkaiba ng "ayusin para sa ASEAN" at "ayusin para sa Pilipino."

Pag para sa ASEAN, madali. Kaya in 1 week, malinis na.

Pag para sa Pilipino, ang tagal. Taon-taon, ganyan pa rin.

Pag para sa ASEAN, may budget.

Pag para sa Pilipino, walang budget.

Pag para sa ASEAN, may mural, may harang, may pulis.

Pag para sa Pilipino, "pasensya na, maghintay kayo."

Kaya naman pala eh.

Kaya naman pala pag gusto.

Kaya naman pala pag may bisita.

Kaya naman pala pag may camera.

Pero pag walang bisita, pag walang camera, pag Pilipino lang yung makikinabang...

Biglang hindi kaya.

Biglang walang pera.

Biglang walang plano.

Biglang "pang-longterm kasi yan, mahirap."

Pero eto yung totoo na nakita natin sa mga picture na to...

Kaya nila. Gusto lang nila pag may dayuhan.

At pagkatapos ng ASEAN...

Ano mangyayari?

Tanggalin yung mural? Balik yung Diwata Pares?

Tanggalin yung harang? Balik yung ilog?

Tanggalin yung bakante? Balik yung vendor?

O mananatiling bakante, mananatiling takpan, mananatiling walang kabuhayan?

Kasi kung pang-longterm yung gusto natin...

Hindi tayo magtatakip.

Maglilinis tayo.

Hindi tayo magpapaalis.

Magbibigay tayo ng pwesto.

Hindi tayo magpapanggap.

Mag-aayos tayo ng totoo.

Kaya naman pala ayusin.

Kaya sa susunod, wag nyo na sabihin na hindi kaya.

Kasi napatunayan nyo na kaya nyo.

Ang tanong na lang...

Gagawin nyo ba kahit walang ASEAN?

Gagawin nyo ba kahit Pilipino lang yung makikinabang?

Gagawin nyo ba na pang-longterm, hindi pang-picture lang?

Kasi kung kaya nyo para sa dayuhan...

Dapat kaya nyo rin para sa Pilipino.

At dapat mas una yung Pilipino.

#hosonpoint #hustleoverslavery #ASEANSummit

Sistema

 SISTEMA SA PINAS MISMO NAGPAPAHIRAP SA PILIPINO.

Yung sistema mismo.

Gusto mo mag-negosyo? Sige.

Kailangan mo ng DTI, BIR, Mayor's Permit, Barangay Clearance, Fire Permit, Sanitary Permit, SSS, PhilHealth, Pag-IBIG...

12 na papel. 12 na pila. 12 na bayad. 12 na lagay.

Bago ka pa kumita, lugi ka na sa gastos sa papel.

Gusto mo magtayo ng sari-sari store? P10,000 puhunan mo, P8,000 mapupunta sa permit.

Gusto mo magtinda sa bangketa? Bawal. Huhulihin ka. Kukunin paninda mo.

Pero yung malalaking mall, yung malalaking kumpanya, sila pwede magtayo kahit saan. Sila pwede magtinda kahit saan. Kasi may pang-lagay sila. May pang-permit sila.

Yung maliit, hinuhuli. Yung malaki, pinapalakpakan.

Gusto mo mag-apply ng trabaho? Sige.

Kailangan mo ng diploma, kahit yung trabaho, hindi naman kailangan ng diploma.

Kailangan mo ng experience, kahit fresh grad ka pa lang, saan ka kukuha ng experience kung hindi ka bibigyan ng trabaho?

Kailangan mo ng good looks, kahit yung trabaho mo, nasa warehouse ka lang, hindi ka naman haharap sa customer.

Kailangan mo ng backer, kahit yung trabaho mo, kaya mo naman gawin mag-isa.

Gusto mo magsaka? Sige.

Kailangan mo ng lupa, pero yung lupa, nasa mayaman na lahat. Yung lupa na pwede mo taniman, binenta na para gawing subdivision.

Kailangan mo ng fertilizer, pero mahal. Kailangan mo ng patubig, pero wala. Kailangan mo ng kalsada, pero lubak-lubak.

Pag nag-ani ka, bibilhin ng mura. Pag binenta sa palengke, mahal. Ikaw na nagtanim, ikaw pa pinaka lugi.

Gusto mo mangisda? Sige.

Kailangan mo ng bangka, pero mahal gasolina. Kailangan mo ng permit, pero mahal din. Kailangan mo ng lugar na pangisdaan, pero yung dagat, may malalaking commercial fishing na sumasakop.

Pag nahuli ka na wala kang permit, huli ka. Pag sila nahuli ng sobra-sobra, wala lang.

Gusto mo mag-aral? Sige.

Kailangan mo ng tuition, pero mahal. Kailangan mo ng baon, pero mahal pamasahe. Kailangan mo ng laptop, pero mahal.

Pag nakapagtapos ka na, mag-aapply ka, sasabihin sayo, "Kailangan ng experience."

San ka kukuha ng experience kung hindi ka makapasok?

Paikot-ikot lang. Parang maze na walang exit.

Yung sistema, hindi ginawa para tulungan ka umasenso.

Ginawa sya para pagurin ka. Para sumuko ka. Para umasa ka na lang sa ayuda. Para umasa ka na lang sa politiko. Para pag eleksyon na, madali ka na lang bilhin ng P500.

Kasi pag pagod ka na, pag gutom ka na, pag suko ka na...

Kahit P500, tatanggapin mo na.

At yan ang gusto nila.

Hindi nila gusto na umasenso ka. Kasi pag umasenso ka, hindi ka na nila mabibili.

Hindi nila gusto na matuto ka. Kasi pag natuto ka, hindi ka na nila mauuto.

Hindi nila gusto na yumaman ka. Kasi pag yumaman ka, hindi ka na nila makokontrol.

Kaya yung sistema, sinadya na pahirapan ka.

Yung papel na pwede naman isang araw lang, ginawa nilang isang buwan.

Yung permit na pwede naman libre lang, ginawa nilang may bayad.

Yung trabaho na pwede naman ibigay agad, ginawa nilang kailangan pa ng backer.

Lahat pinahirap. Lahat pinatagal. Lahat pinamahal.

Para yung mahirap, manatiling mahirap.

Pero eto yung hindi nila alam...

Yung Pilipino, kahit pahirapan mo ng sistema, marunong dumiskarte.

Kahit 12 na permit, gagawa pa rin ng paraan magtinda.

Kahit walang backer, mag-aapply pa rin ng 100 beses.

Kahit walang lupa, magtatanim pa rin sa paso.

Kahit walang bangka, manghihiram pa rin ng bangka para mangisda.

Kahit walang opportunity, gagawa pa rin ng sariling opportunity.

Kasi yung Pilipino, hindi nasusuko sa sistema.

Yung sistema lang ang sumusuko sa Pilipino, kasi kahit anong hirap na ibigay mo, hindi mo sya mapipigilan mabuhay.

Kaya kung nahihirapan ka ngayon...

Hindi ikaw ang mahina. Yung sistema ang malupit.

Pero tandaan mo, yung sistema na nagpapahirap sayo ngayon...

Hindi yan habang buhay.

Kasi balang araw, yung mga pinahirapan ng sistema, sila mismo ang babago ng sistema.

#hosonpoint #hustleoverslavery

11132026 fri baguio

Php12 pandesal

Php13+35 pamasahe pogi

8am pa pitx na

8:18am arrived pitx

Meet eric rosales adgt.

Php230 +39 grab

Php270 macdo ganda.

Ticket booth 6. Besides macdo

Update ticket.

9:30am boarding

10:00am depart pitx then T2 then NAIAX.

10:23am enter skyway.

Php136 jolibee

Php64.25 cadbury

10:42am skyway toll gate.

3pm arrived sm baguio.

3:31pm arrived at outlook outridges residences.

Php114.50 129 taxi.

Php500 nachos ganda.

Dinner at kamayan park.

5:45pm wala pa.

Php950+50 dinner kamayan + tip

11122026 thu happy 40th bday sir cris.

Happy happy 40th bday sir cris.

Php35 mineral water

Php400 palengke

site pogi

office ganda

Php 14+13+35 pamasahe

Kahit maayos lang na sistema.

KAHIT MAAYOS LANG NA SISTEMA, HINDI MAIBIGAY

Hindi naman kami humihingi ng sobra.

Hindi kami humihingi ng yaman.

Hindi kami humihingi ng libre lahat.

Hindi kami humihingi ng pera kada buwan.

Hindi kami humihingi ng mansion at kotse.

Ang hinihingi lang namin...

Kahit maayos lang na sistema.

Maayos lang na sistema na pag pumila ka, hindi ka pahihirapan.

Maayos lang na sistema na pag kumuha ka ng papeles, hindi ka pababalikin ng paulit-ulit.

Maayos lang na sistema na pag nagbayad ka, may resibo at may pupuntahan.

Maayos lang na sistema na pag nagkasakit ka, hindi ka tatanggihan ng ospital.

Maayos lang na sistema na pag nag-aral anak mo, may maayos na classroom at guro.

Yun lang.

Pero kahit yun, hindi maibigay.

Pumunta ka sa munisipyo, pababalikin ka bukas.

Pumunta ka bukas, kulang daw papeles mo.

Pumunta ka sa susunod, wala daw yung pipirma.

Pumunta ka ulit, brownout daw, offline daw, lunch break daw.

Paulit-ulit.

Kukuha ka lang ng isang papel, isang linggo ka pababalikin.

Magpapa-ospital ka, kailangan mo pa ng PhilHealth, ng guarantee letter, ng kung ano-ano, bago ka asikasuhin.

Mag-aaral anak mo, 50 sila sa isang classroom, sira electric fan, walang libro, walang upuan.

Magbabayad ka ng tax, ang bilis nila maningil.

Pero pag ikaw na humingi ng serbisyo, ang bagal nila magbigay.

Bakit ganun?

Bakit sa ibang bansa, isang pindot lang, tapos na?

Bakit sa ibang bansa, online lang, ayos na?

Bakit sa ibang bansa, pag may sakit ka, gamot agad, hindi papeles agad?

Bakit dito sa atin, kailangan mo pa ng kakilala para mapabilis?

Bakit dito sa atin, kailangan mo pa ng lagay para maasikaso?

Bakit dito sa atin, kailangan mo pa magmakaawa para lang sa dapat na serbisyo mo naman?

Kasi walang maayos na sistema.

At yung walang maayos na sistema, sinasadya yan.

Kasi pag magulo sistema, madali magnakaw.

Pag magulo sistema, madali magpalusot.

Pag magulo sistema, madali sabihin na nawala, naubos, hindi dumating.

Pag maayos sistema, mahuhuli sila.

Pag maayos sistema, makikita nasaan pera.

Pag maayos sistema, hindi na sila makakakurakot.

Kaya hindi nila aayusin.

Kasi pag inayos nila, wala na sila kikitain.

Kaya tayo, tayo yung nag-aadjust.

Tayo yung gigising ng madaling araw para pumila.

Tayo yung magbabayad ng pamasahe pabalik-balik.

Tayo yung magtitiis ng init at gutom sa pila.

Tayo yung magtitiis na kahit mali sistema, susunod pa rin tayo.

Pero pagod na tayo.

Pagod na tayo sa magulong sistema.

Pagod na tayo sa pauli-uli.

Pagod na tayo sa pahirap.

Pagod na tayo sa palakasan.

Hindi kami humihingi ng perpekto.

Kahit maayos lang.

Maayos lang na pag pumunta ka, aasikasuhin ka.

Maayos lang na pag nagbayad ka, may kapalit.

Maayos lang na pag nangailangan ka, nandyan gobyerno.

Yun lang naman.

Pero kung kahit yun, hindi nila maibigay...

Ano pa silbi nila?

Bakit pa tayo nagbabayad?

Bakit pa tayo sumusunod?

Bakit pa tayo nagtitiis?

Kasi kung kahit maayos lang na sistema, hindi maibigay...

Baka hindi sistema ang sira.

Baka sila na talaga ang sira.

#hosonpoint #hustleoverslavery

Maka

Nung nanalo si bbm at sara

EXPECTATION VS REALITY: NUNG NANALO SI BBM AT SARA

Nung May 13, 2022, ganito yung resulta:

President:

Bongbong Marcos - 31,104,175

Vice President:

Sara Duterte - 31,561,948

31 million.

31 million pareho.

Hindi yan basta nanalo.

Landslide yan.

Pinakamalaking panalo sa kasaysayan ng Pilipinas.

Bakit sila nanalo ng ganyan kalaki?

Kasi yung expectation natin, ganito:

Expectation: Uniteam, magkakaisa na ang Pilipinas.

Reality: 3 taon pa lang, nag-away na. Naghiwalay na. Naglaglagan na. Tayo yung naiwan sa gitna, nagdurusa.

Expectation: Pag nagsama ang Marcos at Duterte, malakas na Pilipinas.

Reality: Pag nagsama sila, malakas lang nung eleksyon. Pag nakaupo na, kanya-kanya na.

Expectation: Si BBM, 20 pesos na bigas.

Reality: 60 pesos na bigas. Yung 20 pesos, naging pang-poster na lang, pang-billboard na lang, pang-pangako na lang.

Expectation: Si Sara, ayusin ang DepEd, ayusin ang edukasyon.

Reality: Nag-resign sa DepEd. Confidential funds, 125 million, naubos in 11 days. Mga bata, gutom pa rin. Mga teacher, pagod pa rin.

Expectation: Walang Pilipinong magugutom.

Reality: Si Tatay Romy, 8 oras nagbisikleta, 0 ang nauwi. Divisoria, nagsasarado na. 81% ng Gen Z, gusto nang umalis.

Expectation: Bababa bilihin, tataas sahod, gaganda buhay.

Reality: Bilihin, tumaas. Sahod, P600 pa rin. Buhay, mas mahirap pa.

Expectation: 31 million, magbabago na buhay.

Reality: 31 million, mas naghirap pa. 31 million, mas nagutom pa. 31 million, mas dismayado pa.

Expectation: Pag nanalo sila, tayo yung panalo.

Reality: Pag nanalo sila, sila yung panalo. Tayo, talo pa rin.

Yan yung pinaka-real talk.

Hindi tayo bumoto para sa away nila.

Bumoto tayo para sa buhay natin.

Bumoto tayo kasi akala natin, pag nagkaisa sila, magkakaisa din tayo.

Yun pala, pag nagkaisa sila, sila lang yung nagkaisa para manalo.

Pag nanalo na, nagkawatak-watak na.

At sino yung naiwan?

Tayo.

Tayo na 31 million na naniwala.

Tayo na 31 million na umasa.

Tayo na 31 million na bumoto.

Tayo na ngayon, nagtatanong...

Nasaan na yung Uniteam?

Nasaan na yung pagkakaisa?

Nasaan na yung pagbabago?

Wala na.

Kasi yung Uniteam, pang-eleksyon lang pala.

Hindi pang-gobyerno.

Hindi pang-tao.

Kaya ngayon, real talk lang...

Wag ka na magpauto sa apelyido.

Wag ka na magpauto sa tandem.

Wag ka na magpauto sa Uniteam, sa Team, sa kahit anong team.

Kasi sa dulo, hindi apelyido magpapakain sayo.

Hindi tandem magpapakain sa pamilya mo.

Hindi Uniteam magbabayad ng bills mo.

Ikaw lang.

Ikaw lang magliligtas sa sarili mo.

At sa susunod na eleksyon, tandaan mo yung naramdaman mo ngayon.

Yung gutom mo.

Yung pagod mo.

Yung dismaya mo.

Yan yung totoong Expectation vs Reality.

Maliit na pagtingin.

SOBRANG LIIT NA TALAGA TINGIN NG GOBYERNO SA MGA TAO SA PINAS

Hindi na nila tayo tinitingnan bilang tao.

Tinitingnan na nila tayo bilang numero lang.

Numero ng boto tuwing eleksyon.

Numero ng tax na pwede nila kunin.

Numero ng mahirap na pwede nila picturan para magmukha silang mabait.

Pag eleksyon, ang bait nila.

Pag eleksyon, ang lapit nila.

Pag eleksyon, kakamay sila, yayakap sila, kakain sila sa bahay mo.

Pag eleksyon, sasabihin nila, kayo ang boss ko, kayo ang mahalaga.

Pero pag nakaupo na sila...

Sino ka na?

Hindi ka na nila kilala.

Hindi ka na nila pinapansin.

Hindi ka na nila pinakikinggan.

Yung dating nangangako na aayusin kalsada, nasaan na?

Yung dating nangangako na papabain presyo ng bilihin, nasaan na?

Yung dating nangangako na tutulungan mahirap, nasaan na?

Yung dating nangangako na hindi magnanakaw, nasaan na?

Wala.

Kasi para sa kanila, tapos na gamit mo.

Nakuha na nila boto mo.

Nakuha na nila posisyon nila.

Nakuha na nila pera na gusto nila.

Ikaw? Bahala ka na sa buhay mo.

Tingnan mo nangyayari ngayon.

Presyo ng bigas, ang taas.

Presyo ng kuryente, ang taas.

Presyo ng tubig, ang taas.

Presyo ng pamasahe, ang taas.

Presyo ng gamot, ang taas.

Pero sahod mo, ganun pa rin.

Tulong nila, ganun pa rin.

Serbisyo nila, ganun pa rin.

Pag nagkasakit ka, ikaw magbabayad.

Pag nawalan ka ng trabaho, ikaw maghahanap.

Pag binaha ka, ikaw maglilimas.

Pag nagutom ka, ikaw magtitiis.

Tapos pag magrereklamo ka, sasabihin nila, magtiis ka lang.

Pag magrereklamo ka, sasabihin nila, magsipag ka kasi.

Pag magrereklamo ka, sasabihin nila, wag ka magreklamo, buti nga may gobyerno.

Buti nga may gobyerno?

Anong klaseng gobyerno yung pag may bagyo, sila pa huling dumating?

Anong klaseng gobyerno yung pag may sakuna, sila pa unang nagpa-picture?

Anong klaseng gobyerno yung pag may proyekto, sila pa unang kumita?

Kasi sa totoo lang...

Sobrang liit na talaga tingin nila sa atin.

Akala nila, masaya na tayo sa 500 pesos na ayuda.

Akala nila, masaya na tayo sa 1 kilong bigas na may mukha nila.

Akala nila, masaya na tayo sa relief goods na pinaghirapan din natin bayaran sa tax.

Akala nila, bobo tayo.

Akala nila, hindi natin nakikita pagnanakaw nila.

Akala nila, hindi natin nararamdaman hirap na binibigay nila.

Pero nagkakamali sila.

Hindi tayo bobo.

Hindi tayo bulag.

Hindi tayo bingi.

Nakikita natin lahat.

Nararamdaman natin lahat.

Naalala natin lahat.

Tahimik lang tayo ngayon kasi pagod tayo magtrabaho para mabuhay.

Pero wag sila magkamali.

Kasi yung taong tahimik na pinagmamasdan lahat...

Yun ang pinaka-nakakatakot pag sumabog na.

At pag sumabog na tayo, hindi na tayo hihingi ng ayuda.

Hihingi na tayo ng hustisya.

Kasi tayo, hindi tayo maliit.

Tayo ang nagpapasahod sa kanila.

Tayo ang bumoboto sa kanila.

Tayo ang nagpapaupo sa kanila.

Kung wala tayo, wala sila.

Kaya sana maalala nila...

Hindi sila nakaupo para yumaman.

Nakaupo sila para magsilbi.

At kung hindi nila kaya magsilbi...

Sila ang dapat bumaba.

Hindi tayo ang dapat magtiis.

#hosonpoint #hustleoverslavery

Divisoria pa sarado na.

DIVISORIA, NAGSASARADO NA. ISANG BABALA SA EKONOMIYA NATIN.

Nakakalungkot isipin na ang dating Divisoria na dinadagsa ng mga mamimili, punong-puno ng tindahan at kilala sa murang bilihin, ngayon ay unti-unti nang nawawalan ng sigla.

Maraming stall ang nagsasara. Maraming negosyante ang nahihirapan.

Bakit?

Dahil pataas nang pataas ang gastos sa negosyo, pero pababa nang pababa ang kakayahan ng mga tao na bumili.

Mahal ang puhunan. Mahal ang renta. Mataas ang kuryente at iba pang gastusin. Samantala, ang sahod ng ordinaryong manggagawa ay hindi sumasabay sa pagtaas ng presyo ng mga bilihin.

Kaya ang dating mamimili, nagtitipid na.

Ang dating suki, nagbabawas na ng gastos.

Ang dating malakas na tindahan, hirap nang kumita.

At kapag nagsara ang isang negosyo, hindi lang may-ari ang apektado. Pati mga empleyadong nawalan ng trabaho, pamilya nilang umaasa sa sahod, at iba pang negosyong umaasa sa kanilang mga mamimili.

Isang malaking domino effect.

Dito natin dapat maintindihan: kapag humina ang negosyo, humihina rin ang trabaho, kita at kakayahan ng mga tao na gumastos.

Hindi sapat na puro magagandang proyekto at malalaking programa ang ipinapakita. Dapat maramdaman din ng ordinaryong Pilipino ang pag-unlad sa araw-araw niyang buhay.

Ang kailangan natin ay konkretong solusyon:

* Presyong abot-kaya sa mga pangunahing bilihin.

* Sahod na makatarungan at sapat sa pangangailangan.

* Mas maayos na suporta sa maliliit na negosyo.

* Patakarang hindi lalong nagpapabigat sa mga negosyante at manggagawa.

* Ekonomiyang may tunay na oportunidad para sa lahat.

Dahil ang tunay na lakas ng ekonomiya ay hindi nasusukat sa ganda ng mga billboard o laki ng mga event.

Nasusukat ito sa dami ng negosyong nabubuhay, trabahong nalilikha, at pamilyang nakakaraos sa araw-araw.

Kung pati ang maliliit na negosyante ay hindi na makapagsurvive, sino ang magbibigay ng trabaho? Sino ang bibili? At saan kukuha ng kita ang ekonomiya?

Gobyerno, panahon nang makinig at kumilos.

Hindi lang dapat maganda ang Pilipinas sa paningin ng mundo. Dapat maganda rin ang buhay ng mga Pilipinong bumubuhay rito.

Dahil ang pag-unlad na hindi nararamdaman ng ordinaryong mamamayan ay hindi tunay na pag-unlad.

#EkonomiyaNgPilipinas #SuportahanAngMaliliitNaNegosyo #Divisoria #Kahirapan #CostOfLiving #TrabahoAtKabuhayan #Pilipinas

Libangan ang pagiging tanga.

SA PINAS KA MAGIGING TANGA DAHIL SA SISTEMA 

REAL TALK LANG KUNG BAKIT ANG TALINO NG PINOY PAG NASA ABROAD NA

Hindi bobo ang Pinoy tol. Ginagawa lang tayong bobo ng sistema.

SA PINAS, TINUTURUAN KANG MAMALIMOS, HINDI MATUTO.

Simula bata ka pa lang, sistema na nagtuturo sayo maging tanga.

Sa eskwela - kabisote ka dapat. Memorize mo. Hindi ka tinuruan mag-isip, tinuruan kang sumunod lang. Pag nagtanong ka, masama ka. Pag sumagot ka ng iba sa libro, mali ka.

Pag laki mo, gobyerno naman magtuturo sayo na umasa sa ayuda. 1k ayuda. 2k ayuda. Pila ka buong araw para sa 1k. Tapos matutuwa ka pa.

Hindi ka tinuruan ng sistema kung paano kumita ng 1k araw-araw. Tinuruan ka kung paano pumila para sa 1k isang beses isang taon.

Kaya pag nasa Pinas ka, tanga ka. Hindi kasi kulang ka sa talino. Kulang ka sa sistema na magpapa-talino sayo.

SA PINAS, PAG MASIPAG KA, LALO KANG GAGAWING TANGA.

Magtrabaho ka ng 12 hours, sahod mo 500. Pag nagreklamo ka, sasabihin "buti ka nga may trabaho."

Mag-business ka ng maliit, hahanapan ka ng permit, ng barangay clearance, ng BIR, ng kung ano-ano. Yung tubo mo 2k, bayad mo sa permit 5k. Lugi ka pa.

Kaya yung masipag sa Pinas, nagmumukhang tanga. Kasi kahit anong kayod, hindi yumayaman. Yung tamad na may kapit sa pulitiko, siya pa mayaman.

Sistema yan tol. Sistema na ginagawang tanga yung masipag para yung tamad na nasa taas manatili sa taas.

Kaya pag napunta Pinoy sa abroad, biglang yaman. Biglang talino. Kasi sa abroad, pag masipag ka, may bayad. Sa Pinas, pag masipag ka, may dagdag na trabaho pero walang dagdag na bayad.

SA PINAS, GINAGAWANG LIBANGAN ANG PAGIGING TANGA.

Tignan mo TV sa Pinas. Anong pinapalabas? Budol. Chismis. Sampalan. Iyakan. Walang aral.

Tignan mo social media sa Pinas. Anong viral? Sayawan na walang kwenta. Away ng artista. Scandal.

Hindi ka bibigyan ng sistema ng matututunan mo para yumaman. Bibigyan ka ng libangan para makalimutan mong mahirap ka.

Para habang nanonood ka ng budol sa TV, hindi mo napapansin na binubudol ka na ng gobyerno.

Para habang busy ka kakasayaw sa TikTok, hindi mo napapansin na wala ka nang makain bukas.

Ginagawa kang tanga ng paulit-ulit na walang kwentang content, para hindi ka mag-isip. Kasi pag nag-isip ang Pinoy, delikado sa sistema.

SA ABROAD, BIGLANG TATALINO ANG PINOY - KASI WALA NA YUNG SISTEMA NG PINAS.

Bakit pag OFW, biglang nakakapagpatayo ng bahay? Biglang nakakapag-ipon? Biglang nakakabili ng kotse?

Bobo ba siya dati sa Pinas? Hindi.

Nawala lang siya sa bulok na sistema.

Sa abroad, walang "pakisama" kaya ka ma-promote. Skills ang labanan.

Sa abroad, walang "pahingi naman" na kamag-anak na uubos ng ipon mo.

Sa abroad, walang pulitikong hihingi ng lagay pag magbi-business ka.

Sa abroad, yung 8 hours mo, 8 hours talaga bayad. Hindi 8 hours tapos 4 hours free overtime.

Kaya tumatalino Pinoy sa abroad. Kasi sa wakas, yung talino niya nagagamit na sa tama. Hindi na siya pinipigilan ng sistema.

KAYA HINDI TAYO BOBO. BIKTIMA TAYO.

Wag mong sabihin na bobo ka kasi mahirap ka sa Pinas.

Hindi ikaw ang bobo. Sistema ang bobo. At sinasadya nilang gawin kang bobo para manatili kang mahirap at sunod-sunuran.

Ang Pinoy, matalino yan. Madiskarte yan. Masipag yan. Kaya nga kahit saan sa mundo, hinahanap ang Pinoy eh.

Pero sa sariling bansa niya, ginagawa siyang tanga. Kasi pag tumalino lahat ng Pinoy sa Pinas, sino pa boboto sa pulitikong bobo? Sino pa manonood ng budol sa TV? Sino pa pipila sa ayuda?

Kaya kung nasa Pinas ka at pakiramdam mo nagiging tanga ka na - hindi ikaw may problema. Sistema may problema.

At kaya maraming gustong umalis ng Pinas hindi dahil ayaw nila sa Pinas. Gusto lang nila tumalino ulit. Gusto lang nila maranasan na yung talino at sipag nila, may patutunguhan.

Kasi sa Pinas tol, kahit gaano ka katalino, pag bulok sistema, magiging tanga ka talaga.

Pero pag umalis ka sa bulok na sistema, babalik talino mo. At dun mo mapapatunayan na hindi ka pala bobo. Ginawa ka lang bobo ng Pinas.

#hosonpoint #hustleoverslavery

Hindi ina ayos tinakpan lang.

HINDI INAAYOS ANG KAHIRAPAN, TINATAKPAN LANG

Hindi inaayos ang kahirapan, tinatakpan lang.

Real talk.

Ginawang pader ang mga replica ni Manansala at Amorsolo para hindi makita ng ASEAN guests ang mga maralitang komunidad.

Isipin mo yun.

Yung sining na dapat nagpapakita ng ganda ng Pilipino, ginawang pangtakip sa hirap ng Pilipino.

Yung obra na dapat nagkukwento ng buhay natin, ginawang pader para itago yung buhay natin.

At hindi lang yun.

Pinagbawalan pa ang mga tao sa likod na magsampay o magpakita.

Bawal sumilip.

Bawal magsampay.

Bawal magpakita habang andito ang bisita.

Parang sinabi na...

"Oy, tago muna kayo ha, may bisita tayo."

"Oy, wag kayo magpapakita na mahirap kayo ha, nakakahiya."

"Oy, yung sampay nyo, itago nyo muna, pangit tignan."

Hindi ito pamamahala kundi pang-estratehiyang palamuti lang para sa naghihingalong rehimen.

Kasi kung talagang gusto mong ayusin, hindi mo tatakpan.

Kung talagang gusto mong tumulong, hindi mo pagtataguan.

Kung talagang mahal mo yung tao, hindi mo sila pagbabawalan maging tao sa sarili nilang bahay.

Ano ba tingin nyo sa mga maralita?

Display na pangit?

Dumi na kailangan itago?

Kahihiyan na kailangan takpan?

Hindi sila kahihiyan.

Sila yung totoo.

Sila yung Pilipino na araw-araw lumalaban.

Sila yung Pilipino na kahit walang-wala, nagtatrabaho pa rin.

Sila yung Pilipino na kahit tinatakpan nyo, nandyan pa rin.

At yung masakit...

Yung pera na ginastos sa pader na yan, sa pintura na yan, sa pagtatakip na yan...

Bakit hindi na lang ginamit pang-ayos ng bahay nila?

Bakit hindi na lang ginamit pang-ayos ng bubong nila?

Bakit hindi na lang ginamit pang-ayos ng buhay nila?

Kasi mas madali magtakip kaysa mag-ayos.

Mas mura magpintura kaysa magpabahay.

Mas mabilis maglagay ng pader kaysa magbigay ng trabaho.

Mas madali magpanggap na maunlad kaysa talagang paunlarin.

Pilipinas ano na?

Kailan pa tayo naging bansang mas concerned sa itsura kaysa sa totoo?

Kailan pa tayo naging bansang mas mahalaga yung impression ng bisita kaysa sa dignidad ng sariling tao?

Yung bisita, aalis din yan.

Yung ASEAN, matatapos din yan.

Yung pader, mabubura din yan.

Pero yung mga tao sa likod ng pader...

Sila, mananatili sila dun.

Mananatili sila sa hirap.

Mananatili sila sa gutom.

Mananatili sila sa bahay na tinakpan nyo.

Hindi natin kailangan ng magandang pader.

Ang kailangan natin, magandang pamamahala.

Yung hindi nagtatago.

Yung hindi nagtatakip.

Yung hindi nahihiya sa sariling tao.

Kasi yung totoong ganda ng Pilipinas, hindi nasa painting.

Nasa tao.

At yung tao, hindi dapat tinatakpan.

Dapat inaangat.

Credits sa picture Tofu Moon Creamer

#hosonpoint #hustleoverslavery

Kaya naman pala.

KAYA NAMAN PALANG AYUSIN AT LINISIN, BAKIT NGAYON LANG GINAWA?

Kaya naman palang ayusin at linisin...

Bakit ngayon lang ginawa?

Real talk.

Baclaran, naalala mo?

Yung kalsada na dati, hindi ka makadaan.

Yung sidewalk na dati, puro vendor.

Yung ilalim ng LRT na dati, puro basura at siksikan.

Yung lugar na dati, pag dumaan ka, amoy basura, amoy usok, amoy pawis.

Ngayon, malinis na.

Ngayon, maaliwalas na.

Ngayon, madadaanan na.

Bakit?

Kasi may ASEAN Summit.

Kasi may darating na mga bisita galing ibang bansa.

Kasi may 10,000 delegates na darating sa Nov 15 to 17.

Kasi may mga presidente na dadaan.

Kaya biglang nagkaroon ng panglinis.

Kaya biglang nagkaroon ng pang-ayos.

Kaya biglang nagkaroon ng pang-clearing.

Pero yung tanong ng taong bayan...

Kung kaya naman pala, bakit ngayon lang?

Bakit kailangan pa maghintay ng bisita bago linisin yung sarili nating lugar?

Bakit kailangan pa may summit bago ayusin yung Baclaran?

Bakit kailangan pa may foreigner na makakita bago tayo mahiya?

Bakit kailangan pa may camera bago tayo kumilos?

Kasi eto yung totoo...

Kaya naman pala.

Hindi pala impossible.

Hindi pala walang budget.

Hindi pala walang tao.

May kakayahan pala.

Ang problema, walang political will pag walang bisita.

Pag Pilipino lang yung dadaan, okay lang madumi.

Pag Pilipino lang yung maglalakad, okay lang masikip.

Pag Pilipino lang yung maamoy yung basura, okay lang.

Pero pag foreigner na yung dadaan...

Biglang may action.

At yung pinaka-masakit pa dito...

Yung mga vendor na matagal nang nabubuhay sa Baclaran, sila yung unang tinanggal.

Mula Nov 2 hanggang Nov 20, bawal sila magtinda sa Roxas Boulevard, Redemptorist Road, at ilalim ng LRT. Sabi ng Parañaque, temporary lang daw at makakabalik sila after summit.

Pero yung dalawang linggo na walang kita, sino magbabayad?

Yung mga trabahador ng Diwata Pares na 500 pesos a day lang, nawalan ng kita ng halos dalawang linggo. Binigyan daw ng 2,000, pero ilang araw lang yun.

Yung mga street dweller sa Manila Film Center, pinaalis din.

Para saan?

Para magmukhang malinis tayo sa picture.

Para magmukhang maunlad tayo sa bisita.

Pero pag umalis na yung bisita...

Babalik na naman ba sa dati?

Babalik na naman ba yung basura?

Babalik na naman ba yung siksikan?

Babalik na naman ba yung kapabayaan?

Kasi kung temporary lang yung linis, temporary lang din yung ganda.

Hindi natin kailangan ng pang-ASEAN na linis.

Kailangan natin ng pang-araw-araw na linis.

Yung linis na para sa Pilipino, hindi para sa bisita.

Yung ayos na para sa Pilipino, hindi para sa camera.

Yung ganda na para sa Pilipino, hindi para sa summit.

Kasi kung kaya natin linisin yung Baclaran in 2 days...

Kaya natin panatilihing malinis yan araw-araw.

Kung kaya natin ayusin yung kalsada para sa foreigner...

Kaya natin ayusin yan para sa estudyante, sa manggagawa, sa nanay na araw-araw dumadaan dyan.

Huwag na natin hintayin na may bisita pa.

Kasi yung Pilipino, deserve din ng malinis na Baclaran.

Yung Pilipino, deserve din ng maayos na kalsada.

Yung Pilipino, deserve din ng lugar na hindi nakakahiya.

Kaya naman palang ayusin at linisin...

Sana, hindi lang ngayon.

Sana, tuloy-tuloy na.

#hosonpoint #hustleoverslavery

Sinong hindi aalis.

TOTOO NAMAN, PAANONG HINDI AALIS FILIPINO, MAS MADALI PA MAG APPLY NG TRABAHO ABROAD KESA SA PINAS

Tingnan mo tong balita.

China Visa Application Center sa Makati, dinumog ng aplikante.

Dinumog.

Hindi isa, hindi dalawa, hindi sampu.

Daan-daan.

Libo-libo.

Nakapila.

Nagtitiis sa init.

Nagtitiis sa pagod.

Nagtitiis sa mahabang pila.

Para lang makaalis.

Para lang makapunta sa China.

At hindi lang China to.

Kahit anong bansa, pwede na.

Kahit Saudi, pwede na.

Kahit Japan, pwede na.

Kahit Korea, pwede na.

Kahit Canada, pwede na.

Kahit Australia, pwede na.

Kahit Europe, pwede na.

Kahit saan, pwede na.

Basta makaalis lang sa Pinas.

Bakit?

Kasi mismong gobyerno nagpapahirap sa Filipino.

Sinong hindi aalis?

Sinong hindi aalis kung dito, trabaho ka ng trabaho, pero hindi ka pa rin makakain ng maayos?

Sinong hindi aalis kung dito, sahod mo 755, pero bilihin mo pang-isang libo?

Sinong hindi aalis kung dito, baha ka taon-taon, pero flood control, kurakot lang?

Sinong hindi aalis kung dito, may sakit ka, pero kailangan mo pa matulog sa sidewalk para lang sa Guarantee Letter?

Sinong hindi aalis kung dito, anak mo nag-aaral, pero wala naman trabaho pag-graduate?

Sinong hindi aalis?

Kahit sino, aalis.

Kahit sino, gugustuhin umalis.

Kasi hindi naman tayo umaalis dahil ayaw natin sa Pinas.

Umaalis tayo kasi mahal natin pamilya natin.

Umaalis tayo kasi gusto natin mabuhay sila ng maayos.

Umaalis tayo kasi gusto natin makakain sila ng tatlong beses isang araw.

Umaalis tayo kasi gusto natin makapag-aral sila.

Umaalis tayo kasi gusto natin hindi sila matulog sa baha.

At kung dito sa Pinas, hindi natin mabibigay yun...

Aalis talaga tayo.

Kaya wag sila magtaka bakit dinumog yung China Visa Center.

Wag sila magtaka bakit dinumog yung POEA.

Wag sila magtaka bakit dinumog yung passport appointment.

Wag sila magtaka bakit ang daming OFW.

Kasi sila yung dahilan.

Sila yung nagpapahirap.

Sila yung gumagawa ng sistema na mas madali pang umalis kaysa mabuhay dito.

Isipin mo.

Mas madali pang mag-apply sa ibang bansa kaysa mag-apply ng trabaho dito na maayos sahod.

Mas madali pang pumila sa visa center kaysa pumila sa ayuda.

Mas madali pang magtiis sa ibang bansa kaysa magtiis dito na walang pag-asa.

Kaya kahit China pa yan, kahit anong bansa pa yan...

Pupunta tayo.

Kasi kahit mahirap sa ibang bansa, at least may sahod.

Kahit malayo sa pamilya, at least may padala.

Kahit pagod sa ibang bansa, at least may balik.

Dito, pagod ka na, wala ka pa rin.

Dito, nagtiis ka na, gutom ka pa rin.

Dito, nagtrabaho ka na, mahirap ka pa rin.

Kaya totoo naman.

Kahit anong bansa, pwede na.

Basta makaalis lang.

Kasi yung pag-alis, hindi yan pangarap lang.

Yan ay pagtakas.

Pagtakas sa hirap na ginawa ng gobyerno natin.

Pagtakas sa sistema na tayo lang yung nagdurusa.

Pagtakas sa bansa na dapat sana tayo yung pinoprotektahan, pero tayo pa yung pinapahirapan.

At hanggat ganito gobyerno natin...

Hanggat sila pa rin nagpapahirap...

Hinding-hindi titigil yung pila sa Visa Center.

Hinding-hindi titigil yung pag-alis ng Pilipino.

Kasi sinong hindi aalis?

Kung dito ka, papatayin ka ng hirap.

Kung aalis ka, may pag-asa ka pa mabuhay.

Kaya kahit saan, aalis tayo.

Hindi dahil hindi natin mahal Pinas.

Kundi dahil mahal natin pamilya natin, at sa Pinas, hindi na sila mabubuhay ng maayos.

#hosonpoint #hustleoverslavery

May cancer ka na nga...

MAY CANCER KA NA NGA, NAKATAYO KA PA SA PILA

Kuha to sa Philippine General Hospital (PGH) sa Maynila.

Mga pasyenteng may cancer.

Nakapila.

Nakatayo.

Hindi nakaupo.

Hindi naka-aircon.

Hindi naka-VIP.

Nakatayo. Naghihintay. Nagtitiis.

Yung iba dyan, galing pa sa probinsya.

Madaling araw pa bumiyahe.

Walang tulog. Walang kain. Walang pahinga.

Para lang magpakonsulta.

Para lang mabuhay.

Kasi may cancer sila.

Cancer.

Yung sakit na hindi mo pipiliin.

Yung sakit na hindi mo kasalanan.

Yung sakit na kahit may pera ka, mahirap labanan.

Pero sila, wala pa silang pera, wala pa silang upuan.

Nakatayo sila habang may cancer sila.

At habang sila, nakatayo, nagtitiis, naghihintay...

Abala naman ang ilang pulitiko sa bangayan at agawan sa pondong mula rin sa buwis ng taumbayan.

Bangayan kung sino mas malakas.

Bangayan kung sino mas sikat.

Agawan kung sino makakakuha ng mas malaking pondo.

Agawan kung sino makakabulsa ng mas malaki.

Yung pera na pinag-aagawan nila...

Galing sa buwis ng mga pasyenteng yan.

Yung pera na pinag-aagawan nila...

Galing sa pawis ng mga pasyenteng yan.

Yung pera na pinag-aagawan nila...

Pang-gamot sana ng mga pasyenteng yan.

Pang-upuan sana ng mga pasyenteng yan.

Pang-ospital sana ng mga pasyenteng yan.

Pero nasan?

Nasa bangayan.

Nasa agawan.

Nasa bulsa.

Real talk lang...

Kung may cancer ka, bawat minuto mahalaga.

Bawat oras mahalaga.

Bawat araw mahalaga.

Hindi ka pwedeng maghintay ng matagal.

Hindi ka pwedeng tumayo ng matagal.

Hindi ka pwedeng magtiis ng matagal.

Kasi yung cancer, hindi naghihintay.

Yung cancer, hindi tumitigil.

Yung cancer, hindi naaawa.

Pero yung gobyerno, naghihintay pa.

Yung gobyerno, tumitigil pa.

Yung gobyerno, walang awa pa.

Kaya nga nakakahiya eh.

Yung mga pulitiko, pag sila nagkasakit...

Naka-VIP room.

Naka-private hospital.

Naka-aircon.

Naka-abroad pa.

Walang pila.

Walang tayo.

Walang tiis.

Pero yung taumbayan na bumoto sa kanila...

Nakatayo sa PGH.

May cancer.

Walang upuan.

Anong klaseng bansa to?

Yung nagbabayad ng buwis, sya yung nakatayo.

Yung nangungurakot ng buwis, sya yung nakaupo.

Yung may sakit, sya yung nagtitiis.

Yung walang sakit, sya yung nag-aagawan.

Kaya sa mga pasyente sa PGH...

Hindi kayo pabigat.

Hindi kayo kasalanan.

Hindi kayo dapat nahihiya.

Kayo yung totoong Pilipino.

Yung lumalaban kahit may cancer.

Yung pumipila kahit nakatayo.

Yung nagtitiis kahit walang tulong.

At sa mga pulitiko na nag-aagawan sa pera ng bayan...

Tingnan nyo yung picture na to.

Tingnan nyo yung mga mukha nila.

Tingnan nyo yung pagod nila.

Tingnan nyo yung sakit nila.

Yung pera na pinag-aagawan nyo, buhay nila yan.

Hindi yan pang-campaign.

Hindi yan pang-billboard.

Hindi yan pang-bangayan.

Buhay nila yan.

At kung hindi nyo sila kayang bigyan ng upuan man lang...

Wag na kayo magtaka kung bakit ayaw na sa inyo ng taumbayan.

Kasi yung taumbayan, pagod na tumayo.

Pagod na maghintay.

Pagod na magtiis habang kayo, nag-aagawan.

#hosonpoint #hustleoverslavery

11112026 wed check up mci

Php14+13+35 pamasahe

Site pogi

Office ganda

Php12+14+14+30 pamasahe

Php100 2*50 yakult

Php35 goto

Php15 malunggay pandesal

Punta na MCI check up.

7:45am umalis

Php14 kanto to mci

8:10am na lounge na 3rd floor.

8:25am nasa waiting lounge na.

C15-04 ROOM 15

Sana 9am mag clinic si doc.

9:13am wala pa si doc.

10:00am dumating si doc.

10:30am done na me.

Php14 pamasahe

Punta sm

Php1579 3x damit

Php225 lunch chowking

Php184.50 ucc iced

Php2622.55 grocery

Php523cake cris

Php135 132 grab

Php30 pamasahe

Pag di alam tell the truth

HINDI RAW IN-EXPECT NG DEFENSE TEAM ANG TANONG TUNGKOL SA CHINA TRIP?

Well, that’s expected!

Because in cross-examination, there is one very important rule that every trial lawyer should remember. 

EXPECT THE UNEXPECTED!

Kahit gaano ka kagaling na abogado, kahit gaano ka kahusay mag-prepare ng witness, at kahit ilang oras ninyong paghandaan ang cross-examination, hindi mo kayang i-predict lahat ng itatanong ng opposing counsel.

Meron at merong lalabas na tanong na hindi ninyo napaghandaan.

So, how do you deal with that?

Simple lang.

Ako, sa halos 25 years kong pagiging trial lawyer, kapag nagpe-prepare ako ng witness for cross-examination, ito ang isa sa pinakamahalagang bilin ko.

KAPAG MAY TANONG NA HINDI MO IN-EXPECT, JUST TELL THE TRUTH!

Sabihin mo lang ang totoo. Kahit sa tingin mo makakasama sa kaso natin ang sagot mo, sabihin mo pa rin ang totoo.

Kami ng mga abogado ang bahalang humarap sa legal consequences ng sagot mo. Trabaho namin yan.

Dahil mas madaling harapin ang isang katotohanang hindi pabor sa kaso kaysa ipagtanggol ang isang witness na halatang nagsisinungaling.

Remember, sa cross-examination, hindi lang ang sagot ng witness ang sinusuri. Pati ang kanyang credibility.

At kapag nahuli kang nagsisinungaling sa isang bagay, kahit maliit pa yan, maaari nang pagdudahan ang buong testimony mo. Mawawala ang credibility ng witness.

Mukang hindi yan na-explain kay City Assessor. Kaya ayun, nagsinungaling. Hindi daw matandaan kung pumunta nga siya sa China. Ubos tuloy ang credibility.

Photo credits: TV5 News.

11102026 tue

Madali lang pala mag pa approved sa maxicare. Hahahahha

Php13+35 pamasahe pogi

site pogi

wfh ganda

Php400 palengke

Php74 shopee pogi

Php127 book shopee

Php95 shopee pogi

Php30 pamasahe.

Pwd 9 categories

‼️Under the Department of Health's updated disability categorization policy, the nine categories are:

1. Hearing Disability – Partial or total loss of hearing, including deafness and hard of hearing.

2. Intellectual Disability – Significant limitations in intellectual functioning and adaptive behavior that affect everyday activities.

3. Learning Disability – Conditions that affect a person's ability to learn, read, write, understand, process information, or perform certain academic tasks.

4. Mental Disability – psychosocial disability. Conditions affecting mental functioning that may significantly affect a person's daily activities. Epilepsy.

5. Physical Disability – Conditions affecting mobility, movement, physical functioning, or the use of body parts.

6. Speech, Language, and Communication Disability – Conditions affecting a person's ability to speak, understand, or communicate effectively.

7. Visual Disability – Partial or complete loss of vision, including blindness and low vision.

8. Cancer – Persons living with cancer may qualify for a PWD ID under the applicable guidelines.

9. Rare Diseases – Individuals diagnosed with rare diseases may also qualify under the applicable guidelines.

IMPORTANT REMINDERS!

- Not all disabilities are visible. You may have a disability even if you look physically healthy.

- Having a medical diagnosis does not automatically guarantee approval. Eligibility is subject to the required medical certification, assessment, and applicable guidelines.‼️

11092026 Mon hatid pogi

Php39 toll fee

Php253.57 jolibee

Php39 toll fee

Php100 baon

Site pogi - OT daw

WFH ganda

Nov 16, 17 and 18, 2026 49th asean summit. Special non working holiday.

Php10 malunggay pandesal

Php70 2x35 mineral water

php500 palengke.

11082026 sun maynilad rdg.

Php20 malunggay pandesal 4pcs

Php40 palabok

Php40 bihon

Php550 paid maynilad bill 16 cubic

Php188 maynilad cris

Off pogi at ganda

Punta divisoria ganda at mama

Pogi at me sm bacoor pagupit + pedicure

Nagbike at nagsampa ng damit.

php35 pamasahe

Punta sm bacoor

Php25+28 pamasahe

11am start pedicure at manicure.

Php550 pedicure+manicure salon de rose.

Php50 tip

Php450 hair cut

Php50 tip

Php579 pepper lunch

Php1579 grocery

Php297 ace terra cotta receptacle

Php200 pizza

Php100 grab

2:10pm pauwi na.

Gym pogi

4:45pm

Php12+14+14+30 pamasahe.

Php280 dishwashing shopee

Tips tipid sa private hospital.

Na-ER sa Pribadong Ospital? Paano makakatipid?

Eto gawin mo:

1. Itanong agad kung ia-admit 

 

~ Habang inaasikaso ng mga doktor ang pasyente sa loob ng ER, pumunta ka agad sa Admitting Desk. Sabihin mo agad sa clerk: "Ma'am/Sir, kung kailangan po siyang i-admit (ipasok sa kwarto), sa Ward o pinakmurang kwarto lang po kami.

2. Kapag sinabing "Puno ang Ward", Hilingin ang "Interim Ward Rate" habang naghihintay.

~ Kung kailangang-kailangan nang i-admit ang pasyente at wala talagang bakante sa ward, sabihin mo sa Admitting Section: "Sige po, temporary lang kami sa mas mataas na kwarto, pero paki-note po na 'Ward Rate' lang ang sisingilin sa amin habang naghihintay na may mabakante sa ward." 

Tito tips of the day!