Sunday, November 15, 2026

Ngunit hindi lahat ng umaalis ay nakababalik.

Huling Hinto sa NLEX
Dahil sa ASEAN Summit, nagkaroon kami ng ilang araw na pahinga. Nagpasya kaming umuwi ng Pangasinan. Mahaba ang pila sa terminal, ngunit dahil maaga kaming nakarating, nakakuha kami agad ng mga upuan sa bus. Hindi nagtagal, napuno ito. Pagsapit sa bandang Mayon, may ilan pang pasaherong sumakay hanggang sa wala nang mapaglagyan. Ang ilan ay napilitang tumayo. Mabagal ang usad ng trapiko, kaya minabuti kong libangin ang sarili sa panonood ng mga pelikulang likha ng AI sa aking cellphone.
Ilang sandali pa, napansin kong hindi na gumagalaw ang bus. Unti-unting nagtayuan ang mga pasahero upang alamin ang nangyari. May isang pasahero raw na nahihilo at nasusuka kaya minabuti ng drayber na ihinto ang bus sa gilid ng NLEX. Nalaman naming nahilo ang lalaki, nanghina, at napaupo. Akala namin ay karaniwang pagkakasakit lamang sa biyahe.
Ngunit hindi pala.
Inatake na siya sa puso.
At tuluyan na siyang binawian ng buhay.
Biglang nag-iba ang ihip ng hangin sa loob ng bus. Ang dating usapan ay napalitan ng katahimikan. Ang mga matang kanina’y nakatuon sa kani-kanilang cellphone ay ngayo’y nakatingin sa isang pangyayaring walang sinuman ang naghanda. Ilang sandali kaming natigilan. Hindi namin lubos maisip na sa isang karaniwang biyahe, may isang buhay palang biglang magwawakas.
Nagtagal kami sa gilid ng NLEX habang hinihintay ang ambulansiya at mga pulis na magdodokumento sa insidente. Sa bawat minutong lumilipas, tila lalong bumibigat ang katahimikan. Nang dumating ang mga awtoridad at maisagawa ang kinakailangang proseso, nagpatuloy rin ang aming biyahe patungong Pangasinan.
Muling umandar ang makina. Muling gumulong ang mga gulong. Nagpatuloy ang paglalakbay ng mga pasaherong sabik makarating sa kani-kanilang tahanan.
Ngunit may isang pasaherong hindi na makararating sa kaniyang paroroonan.
Sa pagitan ng mga kilometro ng NLEX, napaisip ako: gaano nga ba kaikli ang pagitan ng paglalakbay at pamamaalam? Umalis kami ng terminal na ang nasa isip ay pahinga, pamilya, at pag-uwi. Ngunit may isang taong umalis ding taglay ang gayunding pagnanais—at hindi na niya nasilayan ang kaniyang tahanan.
Minsan, hindi trapiko ang pinakamabigat na dahilan ng pagkaantala. Minsan, isang buhay ang nagpapaalala sa atin na hindi natin hawak ang haba ng ating paglalakbay.
Dahil sa bawat pag-uwi, may posibilidad ng pagdating. Ngunit hindi lahat ng umaalis ay nakababalik.

11162026 mon check up pogi dra sosa Gasul palit

Palit LPG wala na (09072026 - 11162026) Php1180

Php260 1 tray egg XL
Php35 goto
Php50 tortang talong

Php2588 mama paid give to me jen meco nena maynilad
Php2000 give to mama Air B & B ( Air Breakfast & Bed) miscellaneous payment
Php40k Nov 2026 budget give to mama
Php2160 give to mama galing kay ganda.

Php1000 MPT load rf id.

Php1300 prof fee dra sosa. (check-up)
Done pa check up 
Mali pa ang reseta.

Php6.5k payment ni Mona sa bahay received.

Php28+28+28+30 pamasahe gym

UN:263922.KMateo
PW:M$061724kaye3!

Php75 spag sm bacoor



Transfer of title

🛑Sa normal na takbo at kumpleto ang mga dokumento, ang paglipat ng titulo ng lupa (Transfer of Title) sa Pilipinas ay inaabot ng 2 hanggang 4 na buwan sa kabuuan. Maaari itong tumagal nang 6 na buwan o higit pa kung may mga kulang na papeles, may atraso sa amilyar (Real Property Tax), o kung dadaan sa Extrajudicial Settlement (paghahati ng mana).
➡️​Narito ang karaniwang breakdown ng bawat hakbang at kung gaano ito katagal:
​1. Pagkuha ng mga Lokal na Clearance (1 hanggang 2 Linggo)
​Bago pumunta sa BIR, kailangan munang kumuha ng mga dokumento sa Munisipyo o City Hall kung saan nakatayo ang lupa:
​Certified True Copy ng Tax Declaration (mula sa Assessor's Office)
​Tax Clearance (katibayan na bayad na ang lahat ng amilyar mula sa Treasurer's Office)
​Certificate of No Improvement (kung walang nakatayong bahay o gusali sa lupa)
​2. Bureau of Internal Revenue / BIR (3 hanggang 6 na Linggo)
​Ito ang isa sa pinakamahalagang bahagi dahil dito binabayaran ang Capital Gains Tax (CGT) o Estate Tax (kung mana), at Documentary Stamp Tax (DST).
​Processing ng eCAR: Pagkatapos magbayad sa bangko at magpasa ng kumpletong requirements sa BIR RDO, ang paglabas ng electronic Certificate Authorizing Registration (eCAR) ay karaniwang tumatagal ng 20 hanggang 30 working days, depende sa dami ng nakapila sa opisina ng BIR.
​3. Local Treasurer's Office para sa Transfer Tax (1 hanggang 2 Linggo)
​Pagkalabas ng eCAR mula sa BIR, babalik sa Munisipyo o City Hall upang bayaran ang Local Transfer Tax (kailangang bayaran sa loob ng 60 araw mula nang ma-notaryuhan ang Deed of Sale).
​Pagkabayad, maglalabas sila ng Transfer Tax Receipt o Clearance.
​4. Registry of Deeds / RD (3 hanggang 6 na Linggo)
​Ipapasa na ang lahat ng orihinal na dokumento (lumang titulo, Deed of Sale, eCAR, Transfer Tax Receipt, Tax Clearance, atbp.) sa Registry of Deeds para ma-kansela ang lumang titulo at mailabas ang bago sa pangalan ng nakabili o tagapagmana.
​Ang pag-iisyu ng bagong Transfer Certificate of Title (TCT) ay inaabot ng 20 hanggang 30 working days.
​5. Municipal / City Assessor's Office (1 hanggang 2 Linggo)
​Kapag hawak na ang bagong titulo, hindi pa tapos ang proseso. Kailangang dalhin ang kopya ng bagong titulo sa Assessor's Office upang mailipat din sa bagong may-ari ang Tax Declaration.
​Mga Dahilan Kung Bakit Tumatagal ang Proseso:
​Extrajudicial Settlement (Mana): Kung namatay na ang nakapangalan sa titulo, kailangan muna itong i-publish sa diyaryo nang 3 magkakasunod na linggo (3 weeks publication) bago maiproseso sa BIR.
​Kulang o May Mali sa Dokumento: Tulad ng maling spelling ng pangalan, kulang na pirma, o hindi tugmang sukat ng lupa sa titulo at Tax Declaration.
​Hindi Bayad na Amilyar: Hindi uusad ang papeles kung may naiwang utang sa Real Property Tax.
​Subdivision o Paghahati ng Lupa: Kung bahagi lang ng malaking titulo ang binili, kakailanganin pa ng geodetic engineer para sa subdivision plan na aaprubahan ng DENR bago makapaglabas ng hiwalay na titulo (maaaring magdagdag ito ng ilang buwan).



11142026 2nd day baguio

Php30 1 cup rice
Php100 1 order dinakdakan
Php100 1 order dinuguan
Libre sabaw ng bulalo

Punta sila palengke.

Me nagwalk sa the mansion at wright park.
Sarap mag walk.


Saturday, November 14, 2026

Overhead water tank.

Overhead Water Tank Plumbing System – Proper Pipe Installation

An overhead water tank supplies water to bathrooms through gravity. Proper pipe installation is essential for maintaining adequate water pressure and ensuring smooth water flow.

1. Incorrect Plumbing System (Left Side)

* Improper pipe arrangement can restrict water flow.

* Poor pipe sizing may reduce water pressure.

* Unnecessary bends and fittings can increase friction losses.

* The shower may produce weak water flow.

2. Improved Plumbing System (Right Side)

* Install properly sized water supply pipes.

* Use suitable pipe fittings and minimize unnecessary bends.

* Provide a properly designed vent or air-admission arrangement where required.

* Ensure adequate tank elevation for gravity-fed water pressure.

* Install suitable valves and filters for reliable operation.

3. Important Engineering Formula

Gravity water pressure:

P=rho gh

Where:

rho = Water pressure (Pa)

P = Water density (kg/m³)

g = Gravitational acceleration (9.81 m/s²)

h = Water head (m)

Conclusion: Proper pipe sizing, tank elevation, and plumbing design help maintain efficient water distribution and reliable shower performance.

#CivilEngineering #PlumbingEngineering #WaterSupplySystem #ConstructionKnowledge



Malaking sipag.

Si Mang Tomas, magsasaka lang. 🌾 
2 ektarya lang ang bukid niya. Nangungupahan pa siya ng kalabaw.🐃 

Bawat umaga, gigising siya ng 4 AM. Magbubukid siya hanggang 6 PM. Bawat gabi, uuwi siya, pagod na pagod, pero ang kinikita niya, 200 pesos lang araw-araw. Minsan, 100 lang.

Asawa niya si Aling Nena. Naglalako ng gulay sa palengke. Anak nila, si Lito at si Ana, nag-aaral sa public school, pero minsan, hindi makapasok kasi walang baon.
Sabi ng mga kapitbahay nila, "Tomas, magsasaka ka lang habang buhay. Hindi ka yayaman diyan. Mag-abroad ka na lang. Magtinda ka na lang. Iwanan mo na yang bukid mo."
Pero si Mang Tomas, hindi nakikinig. Sabi niya, "Hindi ako magsasaka lang. Magsasaka AKO. At proud ako diyan."

Isang taon, nagkaroon ng bagyo. Malakas na malakas. Bumaha. Nalunod ang lahat ng palay ni Mang Tomas.
Zero. Walang natira. Walang aanihin. Walang pambili ng bigas.
Umupo si Mang Tomas sa gitna ng bukid niya. Putik ang buong katawan niya. Umiyak siya.

Sabi niya, "Lord, bakit ako? Bakit yung masisipag pa ang nawawalan? Bakit yung mga tamad, sila pa ang yumayaman?"
Gusto na niyang sumuko. Gusto na niyang ibenta ang bukid niya. Gusto na niyang magpunta ng Maynila at magtrabaho bilang construction worker.

Pero pag-uwi niya, nakita niya si Aling Nena at ang mga anak niya, naghihintay sa kanya. May dalang isang plato ng lugaw. Yung lugaw, yun na lang ang natira nilang pagkain.
Sabi ni Ana, "Tay, kain ka na. Kami, kumain na kami."
Pero alam ni Mang Tomas, hindi pa sila kumakain. Nagkunwari lang sila para may makain siya.
Doon, sinabi ni Mang Tomas sa sarili niya, "Hindi ako pwedeng sumuko. Kasi kung sumuko ako, paano na sila?"

Kinabukasan, hindi nagtanim si Mang Tomas ng palay. Nag-isip siya.
Pumunta siya sa munisipyo. Nagtanong siya sa DA — Department of Agriculture. "Sir, ano pa po ba ang pwede kong itanim bukod sa palay? Yung mabilis anihin? Yung hindi malulunod sa baha?"

Sabi ng taga-DA, "Mang Tomas, bakit hindi ka magtanim ng sitaw, kalabasa, at talong? 45 days lang, may aanihin ka na. At hindi kailangan ng maraming tubig."
Nakinig si Mang Tomas. Hindi siya nahiya magtanong. Hindi siya nahiya matuto.
Nagtanim siya ng sitaw, kalabasa, at talong. 45 days, nag-ani siya. Binenta niya sa palengke. Kumita siya ng 5,000 pesos.

Sabi niya, "Uy, mas malaki pa to kaysa sa palay!"
Tapos, hindi niya ginastos lahat. Ginawa niya ang sikreto niya na ginagawa niya hanggang ngayon:

ALKANSYA NG PAMILYA - 50% para sa pagkain, baon, at bayad sa bahay.
ALKANSYA NG BUKID - 30% para pambili ulit ng binhi, pataba, at pang-ayos ng bukid.
ALKANSYA NG PANGARAP - 20% hindi niya gagalawin. Kahit anong mangyari. Kahit magutom sila. Hindi niya gagalawin.

Sabi ni Aling Nena, "Tomas, bakit may alkansya pa ng pangarap? Ang hirap na nga natin, nag-iipon ka pa?"
Sabi ni Mang Tomas, "Nena, kung ubusin natin lahat, habang buhay tayo maghihirap. Kailangan natin mag-ipon kahit konti. Kasi balang araw, yung konti na yan, lalaki yan."

Pagkalipas ng 1 taon, may 20,000 na siyang ipon sa Alkansya ng Pangarap. Bumili siya ng sariling kalabaw. Hindi na siya nangungupahan.
Pagkalipas ng 2 taon, may 50,000 na siya. Bumili siya ng isa pang ektarya ng lupa. Ngayon, 3 ektarya na ang bukid niya.

Pagkalipas ng 3 taon, hindi na lang gulay ang tanim niya. Nagtanim na rin siya ng palay ulit. Pero ngayon, marunong na siya. Hindi na siya umaasa sa isang tanim lang. May palay, may gulay, may manok, may baboy.
Pagkalipas ng 5 taon, may 500,000 na siyang ipon. Nagpatayo siya ng maliit na tindahan sa harap ng bahay nila. Si Aling Nena na ang nagbabantay.

Pagkalipas ng 10 taon, si Mang Tomas, hindi na magsasaka lang. Siya na ang may-ari ng pinakamalaking palayan sa baryo. Siya na ang binibilhan ng mga kapitbahay niya ng binhi. Siya na ang tinatawagan ng DA para magturo sa ibang magsasaka kung paano yumaman.

Pero alam mo kung ano ang hindi nagbago kay Mang Tomas?
Bawat umaga, gigising pa rin siya ng 4 AM. Magbubukid pa rin siya. Naka-putik pa rin ang paa niya. Naka-sando pa rin siya.
Sabi niya, "Hindi ako yumaman kasi iniwan ko ang pagiging magsasaka. Yumaman ako kasi minahal ko ang pagiging magsasaka."

Ngayon, si Mang Tomas, mayaman na. May bahay na. May kotse na. Yung anak niyang si Lito, engineer na. Yung anak niyang si Ana, teacher na.
Pero bawat taon, pag may bagyo at nalulunod ang palay ng kapitbahay niya, pupuntahan niya sila. Bibigyan niya ng libreng binhi. Tuturuan niya sila ng sikreto niya.

Sabi niya, "Mga kasama, hindi ako madamot. Kasi dati, ako rin ang nawalan. Dati, ako rin ang umiyak sa gitna ng bukid. Kaya ngayon, tutulungan ko kayo. Kasi ang tunay na yaman, hindi yan yung nasa alkansya mo. Yung nasa puso mo na marunong magbigay."

At pag tinatanong siya, "Mang Tomas, paano ka yumaman? Ano ang sikreto mo?"
Ito ang sagot niya:
"Wala akong sikreto. Tatlo lang ang ginawa ko:
Una, hindi ako sumuko nung nawala lahat.
Pangalawa, hindi ako nahiya magtanong at matuto.
Pangatlo, hindi ko ginastos lahat. Nag-ipon ako kahit 20 pesos lang. Kasi ang 20 pesos araw-araw, pag pinagsama-sama mo, magiging 7,300 sa isang taon. At ang 7,300, pag pinagsama-sama mo ng 10 taon, magiging pangarap na."

PARA SA MGA MAGSASAKA AT MGA MAHIRAP:

Huwag niyo ikahiya na magsasaka kayo. Huwag niyo ikahiya na mahirap kayo.

Kasi ang magsasaka, siya ang nagpapakain sa buong Pilipinas. Kung walang magsasaka, walang kakainin ang mayaman, ang artista, ang presidente.

At tandaan mo: Ang yaman, hindi yan nagsisimula sa malaking pera. Nagsisimula yan sa maliit na ipon, maliit na tanim, at malaking sipag. ❤️

#MagsasakaNaYumaman #ProudMagsasaka #KwentoNgBuhay #LabanLang #PamilyangPilipino #SipagAtTiyaga

11152026 sun 3rd day baguio depart

Left outlook residences 9am

Php230 grab outlook to solid north terminal
10:41am Arrived at terminal

Php489.99 macdo lunch
12:11pm umalis ang bus.
01:30pm tplex rosario stop over.
01:35pm tplex toll gate.
Speed 73km/h.
01:56pm urdaneta.
2:16pm stop calancuasan sur cuyapo.
2:31pm pura
2:40pm tplex tarlac toll plaza.
2:45pm sctex tarlac toll plaza
3:12pm nlex
3:30pm san fernando exit.
5:10pm arrived at PITX
6:00pm home na kami.

Php100 tupig

Php864 pamasahe pwd baguio to pitx diretso ptp.
Php864
Php1080
Php1080

Php2000 bayad sa rbnb.

10 umalis
11 1hr
12 1hr
1 1hr
2 1hr
3 1hr dating ni pogi at lowen sa pitx.

Kami
12 umalis
1:35pm tplex.

Php208+39 = 250 grab pitx to home

Baka po siya.

BAKA PO SIYA YUNG PRESIDENTE? 

Sabi ni Usec. Claire Castro, pinapaganda daw yung Pilipinas, hindi yung sarili ng Pangulo. Huwag daw ipahid sa Pangulo yung mga bintang na walang basehan.

Malumanay lang natin sagutin, pero diretso.

Baka nga po kasi, Presidente sya.

Kaya sya dapat mag-ayos ng Bansang Pilipinas.

Hindi po kami yung may hawak ng budget. Sila po.

Hindi po kami yung may hawak ng mga ahensya ng gobyerno. Sila po.

Hindi po yung Pilipino yung may hawak ng pera ng bansa. Sila po.

Tayo po, taga-bayad lang ng tax.

Sila po, taga-hawak ng tax.

Sila po, taga-desisyon kung saan mapupunta yung tax.

Kaya nung sinabi nyo na P22.9 Billion yung budget para sa ASEAN...

Hindi po kami yung nagdesisyon nyan. Kayo po.

Hindi po kami yung nag-apruba nyan. Kayo po.

Hindi po kami yung naglagay ng harang, ng facade, ng pader. Kayo po.

Kaya natural lang po na sa inyo kami magtanong.

Kasi kung kami yung may hawak ng P22.9 Billion, kami rin yung mag-aayos.

Pero hindi kami yung may hawak eh.

Yung vendor sa Baclaran, wala po syang P22.9 Billion. Ang hawak nya lang, yung paninda nya na pinasara.

Yung tindera ng sari-sari store, wala po syang budget. Ang hawak nya lang, yung listahan ng utang ng kapitbahay nya.

Yung binaha nung Christine, wala po syang ahensya. Ang hawak nya lang, yung balde na pinabili sa kanya.

Yung Pilipino, wala po syang DPWH. Wala syang MMDA. Wala syang DBM. Wala syang Malacañang.

Ang meron lang yung Pilipino, yung pagod, yung gutom, yung tiis.

Kaya hindi po pwedeng sabihin na "huwag ipahid kay Pangulo."

Sino pa po ba yung pagbibigyan namin ng responsibilidad?

Yung vendor? Yung magsasaka? Yung driver?

Sila ba yung may hawak ng budget?

Sila ba yung pwedeng mag-utos sa ahensya na linisin yung ilog ng totoo, hindi takpan lang?

Sila ba yung pwedeng mag-utos na ayusin yung flood control, hindi gawing ghost?

Hindi po.

Kayo po.

Kasi Presidente sya.

At pag Presidente ka, ikaw yung may pinakamalaking responsibilidad.

Hindi para sisihin ka sa lahat. Pero para asahan ka sa lahat.

Kasi ikaw yung may kapangyarihan na ayusin.

Ikaw yung may budget.

Ikaw yung may ahensya.

Ikaw yung may tao.

Kaya pag yung bansa, tinakpan lang imbis na ayusin...

Sa inyo po talaga kami magtatanong.

Hindi po kanya-kanya.

Hindi po bahala na si Pilipino sa buhay nya.

Kasi kung kanya-kanya lang pala, bakit pa tayo nagbayad ng tax?

Bakit pa tayo naghalal ng Presidente?

Bakit pa tayo may gobyerno?

Diba kaya tayo may gobyerno, para yung hindi kaya ng kanya-kanya, sila yung gagawa?

Yung paglilinis ng ilog, gobyerno yun.

Yung paggawa ng maayos na kalsada, gobyerno yun.

Yung pagbibigay ng maayos na pwesto sa vendor, gobyerno yun.

Yung pag-ayos ng flood control, gobyerno yun.

Hindi yan kaya ng isang Pilipino mag-isa. Kahit magsipag sya ng 24 hours, hindi nya kaya magtayo ng dam mag-isa.

Kaya nga po, Presidente sya.

Kaya nga po, sila yung may hawak.

Kaya nga po, sa kanila kami umaasa.

At yung pag-asa na yan, hindi po yan bintang.

Pagmamahal po yan sa bansa.

Kasi naniniwala pa rin kami na kaya nilang ayusin.

Kaya nilang gamitin yung P22.9 Billion hindi lang pang-picture, kundi pang-longterm.

Kaya nilang ayusin yung Pilipinas, hindi lang pagandahin yung itsura.

Kasi sila yung may hawak.

At pag ikaw yung may hawak...

Ikaw din yung dapat mag-ayos.

Ayusin, hindi takpan.

#hosonpoint #hustleoverslavery #ASEANSummit

Lumen

20W kain ng kuryente yan

2000 lumen ang liwanag

10sqm
x 150 lumen

1,500 lumen

20W

2000 lumen

Pork menudo

✅PORK MENUDO without Tomato Sauce🤎
Ingredients:
• 1.1 kilograms pork menudo cut, kasim
• 2 ½ tbsp calamansi juice
• 6 tbsp soy sauce
• 1 tsp pepper

• 300g pork liver
• 5 tomatoes
• 4 cloves garlic
• 1 medium onion
• 155g green peas
• 2 medium potatoes 
• 1 medium carrot
• 2 cups water
• ⅓ cup raisins
• 3 jumbo hotdog
• cooking oil
• 1 tbsp atsuete powder
• bell pepper and cheese

Methods: 
Marinate the pork in soy sauce, calamansi juice and pepper for 1 hour. Strain and separate the marinade sauce.

Heat oil in a pan. Fry the carrot and potatoes until brown. Set aside. Fry the bell pepper for 1 minute, set aside. Fry the hotdog until cooked. Set aside. Fry the pork liver until brown sprinkle with salt and pepper. Set aside. 

In the same pan, sauté the garlic and onion. Add the tomatoes, sauté until softened. Add the marinated pork, saute for 5 minutes. Add atsuete powder, stir for a minute. Pour the marinade sauce, simmer for 2 minutes. Then add water and simmer until pork is tender. Add raisins, simmer for 3 minutes. Add the carrots, potatoes and pork liver. Cover and simmer for a few minutes. Pour the thickener [1 tbsp cornstarch & 2 tbsp water] stir continuously. Add the hotdog and grated cheese, stir for a minute. Add the green peas and bell pepper. Simmer for a few minutes until the sauce thickens. Add chili powder, optional.

Photo&Recipeby: Fannie's Cookery 
𝙲𝚘𝚘𝚔𝚎𝚍𝚠𝚒𝚝𝚑♥️

Friday, November 13, 2026

Napatunayan nyo na yan.

KAYA NAMAN PALA AYUSIN BAKIT HINDI AYUSIN NA PANG LONGTERM?

Tingnan mo yung mga picture na to. Isa-isahin natin.

J.W Diokno Boulevard, Pasay City.

BEFORE: Diwata Pares Overload. Yung karinderya na pinipilahan ng tao. Yung totoong buhay. Yung totoong Pilipino.

AFTER: Tinakpan ng mural. Yung Malang. Maganda. Makulay. Pang-picture.

Roxas Boulevard, Baclaran, Parañaque.

BEFORE: Siksikan. Makulay. Magulo pero buhay. Yung mga vendor, yung mga payong, yung mga tao na naghahanap-buhay.

AFTER: Malinis. Maluwag. Walang tao. Walang vendor. Walang buhay.

Tambo Bridge, Parañaque.

BEFORE: Yung ilog. Yung mga bahay sa tabi. Yung totoo.

AFTER: Puting pader. Tinakpan. Wala ka nang makikita.

Service Road, near Baclaran Church, Parañaque.

BEFORE: December 2025. Puno ng payong. Puno ng tao. Puno ng tinda.

AFTER: November 2026. Bakante. Malinis. Walang tao. Walang tinda.

Kaya naman pala eh.

Kaya naman pala linisin.

Kaya naman pala ayusin.

Kaya naman pala tanggalin yung bara.

Kaya naman pala gawing maluwag.

Kaya naman pala maglagay ng mural.

Kaya naman pala maglagay ng harang.

Kaya naman pala gumastos.

Kaya naman pala kumilos.

Pero bakit ngayon lang?

Bakit kailangan pa ng ASEAN para ayusin?

Bakit kailangan pa ng mga dayuhan para kumilos?

Bakit kailangan pa ng summit para linisin?

At yung pinaka-masakit na tanong...

Bakit hindi ayusin na pang-longterm?

Kasi real talk, yung ginawa nila, hindi yan ayos. Takip yan.

Yung Diwata Pares, hindi yan inayos. Tinakpan yan.

Yung Baclaran, hindi yan inayos. Pinaalis yung vendor.

Yung Tambo Bridge, hindi yan inayos. Tinakpan yung ilog.

Yung Service Road, hindi yan inayos. Pinaalis yung tao.

Kaya naman pala ayusin, pero yung inayos nila, yung itsura lang.

Hindi yung buhay ng tao.

Hindi yung kabuhayan ng tao.

Hindi yung ilog na marumi.

Hindi yung bahay na sira.

Yung itsura lang para sa picture.

Kasi kung totoong ayos yan...

Bakit yung Diwata Pares, tinakpan lang? Bakit hindi tinulungan na maging mas maayos na karinderya na hindi kailangang takpan?

Bakit yung Baclaran, pinaalis lang yung vendor? Bakit hindi binigyan ng maayos na pwesto na pang-longterm, na hindi sila aalisin pag may bisita?

Bakit yung Tambo Bridge, tinakpan lang yung ilog? Bakit hindi nilinis yung ilog na pang-longterm, na kahit walang ASEAN, malinis pa rin?

Bakit yung Service Road, binakante lang? Bakit hindi inayos yung sistema para yung vendor at yung motorista, parehong may lugar?

Yun yung pinagkaiba ng "ayusin para sa ASEAN" at "ayusin para sa Pilipino."

Pag para sa ASEAN, madali. Kaya in 1 week, malinis na.

Pag para sa Pilipino, ang tagal. Taon-taon, ganyan pa rin.

Pag para sa ASEAN, may budget.

Pag para sa Pilipino, walang budget.

Pag para sa ASEAN, may mural, may harang, may pulis.

Pag para sa Pilipino, "pasensya na, maghintay kayo."

Kaya naman pala eh.

Kaya naman pala pag gusto.

Kaya naman pala pag may bisita.

Kaya naman pala pag may camera.

Pero pag walang bisita, pag walang camera, pag Pilipino lang yung makikinabang...

Biglang hindi kaya.

Biglang walang pera.

Biglang walang plano.

Biglang "pang-longterm kasi yan, mahirap."

Pero eto yung totoo na nakita natin sa mga picture na to...

Kaya nila. Gusto lang nila pag may dayuhan.

At pagkatapos ng ASEAN...

Ano mangyayari?

Tanggalin yung mural? Balik yung Diwata Pares?

Tanggalin yung harang? Balik yung ilog?

Tanggalin yung bakante? Balik yung vendor?

O mananatiling bakante, mananatiling takpan, mananatiling walang kabuhayan?

Kasi kung pang-longterm yung gusto natin...

Hindi tayo magtatakip.

Maglilinis tayo.

Hindi tayo magpapaalis.

Magbibigay tayo ng pwesto.

Hindi tayo magpapanggap.

Mag-aayos tayo ng totoo.

Kaya naman pala ayusin.

Kaya sa susunod, wag nyo na sabihin na hindi kaya.

Kasi napatunayan nyo na kaya nyo.

Ang tanong na lang...

Gagawin nyo ba kahit walang ASEAN?

Gagawin nyo ba kahit Pilipino lang yung makikinabang?

Gagawin nyo ba na pang-longterm, hindi pang-picture lang?

Kasi kung kaya nyo para sa dayuhan...

Dapat kaya nyo rin para sa Pilipino.

At dapat mas una yung Pilipino.

#hosonpoint #hustleoverslavery #ASEANSummit

Thursday, November 12, 2026

Sistema

 SISTEMA SA PINAS MISMO NAGPAPAHIRAP SA PILIPINO.


Yung sistema mismo.


Gusto mo mag-negosyo? Sige.


Kailangan mo ng DTI, BIR, Mayor's Permit, Barangay Clearance, Fire Permit, Sanitary Permit, SSS, PhilHealth, Pag-IBIG...


12 na papel. 12 na pila. 12 na bayad. 12 na lagay.


Bago ka pa kumita, lugi ka na sa gastos sa papel.


Gusto mo magtayo ng sari-sari store? P10,000 puhunan mo, P8,000 mapupunta sa permit.


Gusto mo magtinda sa bangketa? Bawal. Huhulihin ka. Kukunin paninda mo.


Pero yung malalaking mall, yung malalaking kumpanya, sila pwede magtayo kahit saan. Sila pwede magtinda kahit saan. Kasi may pang-lagay sila. May pang-permit sila.


Yung maliit, hinuhuli. Yung malaki, pinapalakpakan.


Gusto mo mag-apply ng trabaho? Sige.


Kailangan mo ng diploma, kahit yung trabaho, hindi naman kailangan ng diploma.


Kailangan mo ng experience, kahit fresh grad ka pa lang, saan ka kukuha ng experience kung hindi ka bibigyan ng trabaho?


Kailangan mo ng good looks, kahit yung trabaho mo, nasa warehouse ka lang, hindi ka naman haharap sa customer.


Kailangan mo ng backer, kahit yung trabaho mo, kaya mo naman gawin mag-isa.


Gusto mo magsaka? Sige.


Kailangan mo ng lupa, pero yung lupa, nasa mayaman na lahat. Yung lupa na pwede mo taniman, binenta na para gawing subdivision.


Kailangan mo ng fertilizer, pero mahal. Kailangan mo ng patubig, pero wala. Kailangan mo ng kalsada, pero lubak-lubak.


Pag nag-ani ka, bibilhin ng mura. Pag binenta sa palengke, mahal. Ikaw na nagtanim, ikaw pa pinaka lugi.


Gusto mo mangisda? Sige.


Kailangan mo ng bangka, pero mahal gasolina. Kailangan mo ng permit, pero mahal din. Kailangan mo ng lugar na pangisdaan, pero yung dagat, may malalaking commercial fishing na sumasakop.


Pag nahuli ka na wala kang permit, huli ka. Pag sila nahuli ng sobra-sobra, wala lang.


Gusto mo mag-aral? Sige.


Kailangan mo ng tuition, pero mahal. Kailangan mo ng baon, pero mahal pamasahe. Kailangan mo ng laptop, pero mahal.


Pag nakapagtapos ka na, mag-aapply ka, sasabihin sayo, "Kailangan ng experience."


San ka kukuha ng experience kung hindi ka makapasok?


Paikot-ikot lang. Parang maze na walang exit.


Yung sistema, hindi ginawa para tulungan ka umasenso.


Ginawa sya para pagurin ka. Para sumuko ka. Para umasa ka na lang sa ayuda. Para umasa ka na lang sa politiko. Para pag eleksyon na, madali ka na lang bilhin ng P500.


Kasi pag pagod ka na, pag gutom ka na, pag suko ka na...


Kahit P500, tatanggapin mo na.


At yan ang gusto nila.


Hindi nila gusto na umasenso ka. Kasi pag umasenso ka, hindi ka na nila mabibili.


Hindi nila gusto na matuto ka. Kasi pag natuto ka, hindi ka na nila mauuto.


Hindi nila gusto na yumaman ka. Kasi pag yumaman ka, hindi ka na nila makokontrol.


Kaya yung sistema, sinadya na pahirapan ka.


Yung papel na pwede naman isang araw lang, ginawa nilang isang buwan.


Yung permit na pwede naman libre lang, ginawa nilang may bayad.


Yung trabaho na pwede naman ibigay agad, ginawa nilang kailangan pa ng backer.


Lahat pinahirap. Lahat pinatagal. Lahat pinamahal.


Para yung mahirap, manatiling mahirap.


Pero eto yung hindi nila alam...


Yung Pilipino, kahit pahirapan mo ng sistema, marunong dumiskarte.


Kahit 12 na permit, gagawa pa rin ng paraan magtinda.


Kahit walang backer, mag-aapply pa rin ng 100 beses.


Kahit walang lupa, magtatanim pa rin sa paso.


Kahit walang bangka, manghihiram pa rin ng bangka para mangisda.


Kahit walang opportunity, gagawa pa rin ng sariling opportunity.


Kasi yung Pilipino, hindi nasusuko sa sistema.


Yung sistema lang ang sumusuko sa Pilipino, kasi kahit anong hirap na ibigay mo, hindi mo sya mapipigilan mabuhay.


Kaya kung nahihirapan ka ngayon...


Hindi ikaw ang mahina. Yung sistema ang malupit.


Pero tandaan mo, yung sistema na nagpapahirap sayo ngayon...


Hindi yan habang buhay.


Kasi balang araw, yung mga pinahirapan ng sistema, sila mismo ang babago ng sistema.


#hosonpoint #hustleoverslavery

11132026 fri baguio

Php12 pandesal

Php13+35 pamasahe pogi

8am pa pitx na
8:18am arrived pitx

Meet eric rosales adgt.

Php230 +39 grab

Php270 macdo ganda.

Ticket booth 6. Besides macdo
Update ticket.

9:30am boarding
10:00am depart pitx then T2 then NAIAX.
10:23am enter skyway.

Php136 jolibee
Php64.25 cadbury
10:42am skyway toll gate.

3pm arrived sm baguio.

3:31pm arrived at outlook outridges residences.
Php114.50 129 taxi.

Php500 nachos ganda.

Dinner at kamayan park.

5:45pm wala pa.
Php950+50 dinner kamayan + tip

12:45am dumating sina cris lowen at pogi.




Wednesday, November 11, 2026

11122026 thu happy 40th bday sir cris.

Happy happy 40th bday sir cris.

Php35 mineral water
Php400 palengke

site pogi
office ganda

Php 14+13+35 pamasahe

Kahit maayos lang na sistema.

KAHIT MAAYOS LANG NA SISTEMA, HINDI MAIBIGAY
Hindi naman kami humihingi ng sobra.
Hindi kami humihingi ng yaman.
Hindi kami humihingi ng libre lahat.
Hindi kami humihingi ng pera kada buwan.
Hindi kami humihingi ng mansion at kotse.
Ang hinihingi lang namin...
Kahit maayos lang na sistema.
Maayos lang na sistema na pag pumila ka, hindi ka pahihirapan.
Maayos lang na sistema na pag kumuha ka ng papeles, hindi ka pababalikin ng paulit-ulit.
Maayos lang na sistema na pag nagbayad ka, may resibo at may pupuntahan.
Maayos lang na sistema na pag nagkasakit ka, hindi ka tatanggihan ng ospital.
Maayos lang na sistema na pag nag-aral anak mo, may maayos na classroom at guro.
Yun lang.
Pero kahit yun, hindi maibigay.
Pumunta ka sa munisipyo, pababalikin ka bukas.
Pumunta ka bukas, kulang daw papeles mo.
Pumunta ka sa susunod, wala daw yung pipirma.
Pumunta ka ulit, brownout daw, offline daw, lunch break daw.
Paulit-ulit.
Kukuha ka lang ng isang papel, isang linggo ka pababalikin.
Magpapa-ospital ka, kailangan mo pa ng PhilHealth, ng guarantee letter, ng kung ano-ano, bago ka asikasuhin.
Mag-aaral anak mo, 50 sila sa isang classroom, sira electric fan, walang libro, walang upuan.
Magbabayad ka ng tax, ang bilis nila maningil.
Pero pag ikaw na humingi ng serbisyo, ang bagal nila magbigay.
Bakit ganun?
Bakit sa ibang bansa, isang pindot lang, tapos na?
Bakit sa ibang bansa, online lang, ayos na?
Bakit sa ibang bansa, pag may sakit ka, gamot agad, hindi papeles agad?
Bakit dito sa atin, kailangan mo pa ng kakilala para mapabilis?
Bakit dito sa atin, kailangan mo pa ng lagay para maasikaso?
Bakit dito sa atin, kailangan mo pa magmakaawa para lang sa dapat na serbisyo mo naman?
Kasi walang maayos na sistema.
At yung walang maayos na sistema, sinasadya yan.
Kasi pag magulo sistema, madali magnakaw.
Pag magulo sistema, madali magpalusot.
Pag magulo sistema, madali sabihin na nawala, naubos, hindi dumating.
Pag maayos sistema, mahuhuli sila.
Pag maayos sistema, makikita nasaan pera.
Pag maayos sistema, hindi na sila makakakurakot.
Kaya hindi nila aayusin.
Kasi pag inayos nila, wala na sila kikitain.
Kaya tayo, tayo yung nag-aadjust.
Tayo yung gigising ng madaling araw para pumila.
Tayo yung magbabayad ng pamasahe pabalik-balik.
Tayo yung magtitiis ng init at gutom sa pila.
Tayo yung magtitiis na kahit mali sistema, susunod pa rin tayo.
Pero pagod na tayo.
Pagod na tayo sa magulong sistema.
Pagod na tayo sa pauli-uli.
Pagod na tayo sa pahirap.
Pagod na tayo sa palakasan.
Hindi kami humihingi ng perpekto.
Kahit maayos lang.
Maayos lang na pag pumunta ka, aasikasuhin ka.
Maayos lang na pag nagbayad ka, may kapalit.
Maayos lang na pag nangailangan ka, nandyan gobyerno.
Yun lang naman.
Pero kung kahit yun, hindi nila maibigay...
Ano pa silbi nila?
Bakit pa tayo nagbabayad?
Bakit pa tayo sumusunod?
Bakit pa tayo nagtitiis?
Kasi kung kahit maayos lang na sistema, hindi maibigay...
Baka hindi sistema ang sira.
Baka sila na talaga ang sira.

Nung nanalo si bbm at sara

EXPECTATION VS REALITY: NUNG NANALO SI BBM AT SARA
Nung May 13, 2022, ganito yung resulta:
President:
Bongbong Marcos - 31,104,175
Vice President:
Sara Duterte - 31,561,948
31 million.
31 million pareho.
Hindi yan basta nanalo.
Landslide yan.
Pinakamalaking panalo sa kasaysayan ng Pilipinas.
Bakit sila nanalo ng ganyan kalaki?
Kasi yung expectation natin, ganito:
Expectation: Uniteam, magkakaisa na ang Pilipinas.
Reality: 3 taon pa lang, nag-away na. Naghiwalay na. Naglaglagan na. Tayo yung naiwan sa gitna, nagdurusa.
Expectation: Pag nagsama ang Marcos at Duterte, malakas na Pilipinas.
Reality: Pag nagsama sila, malakas lang nung eleksyon. Pag nakaupo na, kanya-kanya na.
Expectation: Si BBM, 20 pesos na bigas.
Reality: 60 pesos na bigas. Yung 20 pesos, naging pang-poster na lang, pang-billboard na lang, pang-pangako na lang.
Expectation: Si Sara, ayusin ang DepEd, ayusin ang edukasyon.
Reality: Nag-resign sa DepEd. Confidential funds, 125 million, naubos in 11 days. Mga bata, gutom pa rin. Mga teacher, pagod pa rin.
Expectation: Walang Pilipinong magugutom.
Reality: Si Tatay Romy, 8 oras nagbisikleta, 0 ang nauwi. Divisoria, nagsasarado na. 81% ng Gen Z, gusto nang umalis.
Expectation: Bababa bilihin, tataas sahod, gaganda buhay.
Reality: Bilihin, tumaas. Sahod, P600 pa rin. Buhay, mas mahirap pa.
Expectation: 31 million, magbabago na buhay.
Reality: 31 million, mas naghirap pa. 31 million, mas nagutom pa. 31 million, mas dismayado pa.
Expectation: Pag nanalo sila, tayo yung panalo.
Reality: Pag nanalo sila, sila yung panalo. Tayo, talo pa rin.
Yan yung pinaka-real talk.
Hindi tayo bumoto para sa away nila.
Bumoto tayo para sa buhay natin.
Bumoto tayo kasi akala natin, pag nagkaisa sila, magkakaisa din tayo.
Yun pala, pag nagkaisa sila, sila lang yung nagkaisa para manalo.
Pag nanalo na, nagkawatak-watak na.
At sino yung naiwan?
Tayo.
Tayo na 31 million na naniwala.
Tayo na 31 million na umasa.
Tayo na 31 million na bumoto.
Tayo na ngayon, nagtatanong...
Nasaan na yung Uniteam?
Nasaan na yung pagkakaisa?
Nasaan na yung pagbabago?
Wala na.
Kasi yung Uniteam, pang-eleksyon lang pala.
Hindi pang-gobyerno.
Hindi pang-tao.
Kaya ngayon, real talk lang...
Wag ka na magpauto sa apelyido.
Wag ka na magpauto sa tandem.
Wag ka na magpauto sa Uniteam, sa Team, sa kahit anong team.
Kasi sa dulo, hindi apelyido magpapakain sayo.
Hindi tandem magpapakain sa pamilya mo.
Hindi Uniteam magbabayad ng bills mo.
Ikaw lang.
Ikaw lang magliligtas sa sarili mo.
At sa susunod na eleksyon, tandaan mo yung naramdaman mo ngayon.
Yung gutom mo.
Yung pagod mo.
Yung dismaya mo.
Yan yung totoong Expectation vs Reality.