Bilang isang operator ng pampublikong utility, ang Saulog Transit ay nagbiyahe sa rutang Naic-Manila, Cavite City-Manila, at Cavite City-Olongapo Zambales simula noong huling bahagi ng dekada 40 at unang bahagi ng dekada 50, sa matinding kompetisyon sa Luzon Bus Line (hindi dapat ipagkamali sa Luzon Bus Inc. ng Bulacan) sa rutang Naic (bago ito magsara noong 1962), Victory Liner sa rutang Olongapo, at Saint Raphael Transit, na pagmamay-ari ni Jose Samala, sa rutang Cavite City-Manila. Ang Samala ang pinakamahalagang karibal ni Saulog noong dekada 1950, at ang dalawang operator ay palaging nagkakalaban sa mga legal na labanan sa Public Service Commission (hinalinhan ng LTFRB) at sa Korte Suprema hinggil sa mga petisyon ng Samala para sa karagdagang mga yunit sa linya ng Cavite-Manila at aplikasyon para sa isang bagong ruta sa pagitan ng Cavite City at Sta. Cruz, Zambales (sa huling kasong ito, sumama ang Victory Liner sa Saulog sa pagtutol nito sa bagong linya, na kalaunan ay ibinasura ng Korte Suprema, na nagpapahintulot sa Saint Raphael na makipagkumpitensya sa dalawang kumpanya sa Zambales).
Noong 1974, ang Saulog Transit ay gumawa ng isang malaking pagbili sa pamamagitan ng pagbili sa Villa Rey Transit na nagsara. Ang Villa Rey Transit, na pangunahing pagmamay-ari ni Jose Villarama ng Bulacan at ng kanyang kamag-anak, ay ang pangunahing kakumpitensya ng Pantranco sa Pangasinan dahil sa kanilang mga bahagi ng mga legal na labanan sa PSC at Korte Suprema. Ang pagbiling ito ay humantong sa paglikha ng Dagupan Bus Company, Inc., na tumatakbo sa mga pangunahing ruta sa Northern Luzon at minana ang tunggalian ng Villarama sa Pantranco.
Noong mga bandang dekada 1970, nagkaroon din ng malalaking pagpapalawak ang Saulog Transit, na nagbukas ng mga linya mula sa bagong terminal nito sa Parañaque sa probinsya ng Rizal (na ngayon ay bahagi ng NCR) at lumawak patungo sa Pampanga (na direktang nakikipagkumpitensya sa Philippine Rabbit) at mga gitnang bahagi ng Cavite.
Nagpatuloy ang mga panloob na alitan ng pamilya hanggang sa dekada 1990, na nagtapos sa isang gulo sa pagitan ng magkakapatid at mga kamag-anak tungkol sa pagbebenta ng mga stock ng Saulog at Dagupan Bus. Ang partikular na alitan na ito ay nagresulta sa mga kaso sa korte na sa huli ay nagpahintulot na maibenta ang mga ari-arian ng Saulog at Dagupan Bus ngunit hindi ang mga stock nito; kaya nanatili ang kumpanya sa pamilya.
Samantala, nagpatuloy ang Saulog Transit sa pagpapalawak nito sa pamamagitan ng pagkuha ng mas maraming ruta at yunit, lalo na ang mga papunta sa mga bulubunduking bahagi ng Cavite at ang sarili nitong linya sa rutang Baguio City-Cubao at mga bahagi ng Pangasinan.
Sa pagpasok ng siglong ito, ang Saulog Transit ay nasa halos parehong sitwasyon gaya noong dekada 1990, bagama't naibenta na ang ilan sa mga ruta nito sa kabundukan sa Cavite sa mas maliliit na operator mula sa lugar. Sa kabila nito, patuloy na nalalamangan ng Saulog Transit ang bawat kakumpitensya na lumitaw sa kanilang mga matatag na ruta sa Naic, Ternate, at Cavite City, at nagsimula ng tunggalian sa umuusbong na Saint Anthony of Padua Transport System ng pamilyang Santiaguel mula sa Las Piñas.
Ang pagpasok ng Genesis Transport Services sa mga operasyon nito ay isang mahalagang punto sa kasaysayan ng Saulog. Sa pagpapatupad ng memorandum of understanding ng Genesis at Saulog, sumang-ayon ang dalawang kumpanya sa pangmatagalang kooperasyon at paglalaan ng mga prangkisa ng Saulog at Dagupan Bus sa Genesis. Kaya, sinimulan nito ang kilala bilang modernisasyon ng Saulog, kung saan ang mga lumang yunit nito ay pinalitan ng mga mas bagong bus na katulad ng mga yunit ng Genesis noong panahong iyon. Kalaunan, ang Dagupan Bus ay pangunahing nakuha ng grupo ng JAC Liner, na iniwan ang Genesis upang pangasiwaan ang pang-araw-araw na negosyo ng Saulog Transit. Mula noon ay isinama na ng Genesis ang mga operasyon ng Saulog sa sarili nitong sarili, na lumikha ng isang relasyon ng magulang at subsidiary.
Noong bandang 2012, gumawa ng malaking hakbang ang Saulog Transit sa Zambales sa pamamagitan ng pagkuha ng prangkisa ng Olongapo-Alaminos ng Jeremias Bahiwag, isang ruta na nagdala sa kanila sa loob ng linya ng paningin ng mahusay na protektado at teritoryal na intra-regional na ruta ng Victory sa Zambales at inihanda ang dalawa para sa panibagong kompetisyon.
Sa mahabang kasaysayan ng operasyon nito, ang Saulog Transit, sa kabila ng lahat ng panloob na problemang tiniis nito, ay nanatiling isang kagalang-galang na kumpanya ng transportasyon sa mga lugar ng operasyon nito. Dahil sa pare-parehong berde at dilaw na mga livery nito na nagbigay inspirasyon sa mga imitasyon sa buong probinsya, ito mismo ay naging isang icon sa Cavite, kung saan mabilis na nagmumungkahi at pumupuri ang mga commuter sa Saulog. Ang pinakabagong bersyon ng Saulog sa ilalim ng Genesis ay lalo pang nagpalakas sa posisyon nito bilang pinakanangingibabaw na kumpanya sa baybayin ng Cavite, kung saan ang mga pasahero ay tapat na dumadagsa sa mga bus nito sa paghanga.
Sa maraming taon ng pagpapatakbo nito ng mga bus, ang Saulog ay may karanasan sa maraming uri ng mga yunit. Ilan sa mga kilalang bus nito sa kasaysayan ay mula sa Isuzu, Hino, at Nissan Diesel. Sa ilalim ng Genesis, umasa ang operasyon ni Saulog sa Daewoo, Yutong, Volvo, Golden Dragon, at mga katulad na Chinese bus. Ang mga bus na ito ay pinatatakbo sa mga naka-streamline na ruta ng Saulog ng Ternate-PITX, Cavite City-PITX-Avenida, Cavite-Olongapo, at Pasay-Olongapo. Kamakailan, si Saulog ay ginawaran din ng eksklusibong pribilehiyo na dumaan sa point-to-point na ruta ng Sangley-NAIA.
No comments:
Post a Comment